نخستوزیر تونس به جرم همکاری با تروریستها به زندان رفت
نخستوزیر پیشین تونس به اتهام تسهیل سفر تروریستهای تونسی به سوریه در طول دهه گذشته به ۲۴ سال زندان محکوم شد.
رسانههای رسمی تونس اعلام کردند که علی عریض، نخستوزیر پیشین تونس، روز جمعه، به اتهام تسهیل سفر تروریستهای تونسی به سوریه در طول دهه گذشته، به ۲۴ سال زندان محکوم شد. عریض از سال ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۴، در دوره پرآشوب پس از انقلاب مردمی ۲۰۱۱ در تونس، سمت نخستوزیری را بر عهده داشت. عریض که از سال ۲۰۲۲ در بازداشت به سر میبرد، در جلسه دادگاه روز پنجشنبه به دادگاه گفت: من بیگناهم. من مورد ظلم، سوءاستفاده و ناسپاسی قرار گرفتهام. پرونده مربوط به عریض شامل ۷ متهم دیگر، از جمله مقامات سابق وزارت کشور بود. خبرگزاری دولتی به نقل از یک مقام قضائی گزارش داد که احکام آنها بین ۳ تا ۲۴ سال زندان است. پس از انقلاب مردمی ۲۰۱۱، صدها تونسی برای پیوستن به گروه تروریستی داعش و جنگیدن در کنار آنها، به سوریه، عراق و لیبی سفر کردند. عبد الکریم عبیدی، رئیس سابق تیم حفاظت هواپیما، سیفالدین رایس، سخنگوی سازمان انصارالشریعه، و تعدادی دیگر از شخصیتهای برجسته تونسی در این پرونده متهم شدهاند. دادگاه عالی تونس علی عریض را به ۲۴ سال زندان، فتحی بلدی را به ۲۲ سال زندان و عبد الکریم عبیدی را به ۲۲ سال زندان محکوم کرد. نورالدین قندوز، لطفی همامی، هشام سعدی، سامی شعار و سیف الدین رایس از دیگر متهمان این پرونده هستند. گفتنی است، قیس سعید، رئیسجمهور تونس، که چند وقتی است قدرت را یک تنه قبضه کرده است و کمابیش روزگار بن علی را بازسازی کرده است، وضعیت فوقالعاده در این کشور را تا پایان سال جاری میلادی تمدید کرد. وی طی ماه گذشته نیز این وضعیت را به مدت ۳۰ روز در تونس تمدید کرده بود. مقامات تونسی اواخر سال ۲۰۱۵ بر اثر وقوع یک حادثه تروریستی وضعیت فوقالعاده در این کشور اعلام و چندین بار آن را تمدید کردند. بر اساس اعلام وضعیت فوقالعاده، مسئولان تونسی میتوانند منع آمد و شد، اجتماعات مردمی و نظارت بر رسانهها و بازرسی اماکن بدون دریافت۸ مجوز قضائی اعمال کنند. انفجار خودروی حامل نیروهای امنیتی وابسته به ریاست جمهوری تونس در تاریخ مذکور باعث کشته شدن ۱۲ تن از آنها و مجروحیت ۱۶ تن دیگر شد. با مرور اخباری که در بالا آمد میتوان به این مسئله اشاره کرد که تونس هم حالا انقلابی شکستخورده است، انقلابی که پیشتر در مصر و دیگر نقاط عربی شکستخورده بود؛ حالا در تونس نیز که پیشقراول این انقلابها بود، ناکامی این حرکت بیش از پیش هویدا شده است. این مسئله نشان میدهد که بهار عربی در نهایت نتیجه ماندگاری نداشت؛ وقتی در دیگر نقاط این بهار خزان شد، چشمها به تونس دوخته بود و امید بود تا تونس یگانه تجربه موفق این حرکت باشد، اما این بهار در آنجا نیز دیری نپایید و تمام این امیدها به ناامیدی بدل شد.