دعوت به وحدت (حدیث دشت عشق)
سرباز شهید فتحعلی امیدی، نهم فروردین سال ۱۳۴۶ در روستای فداغ شهرستان گراش استان فارس دیده به جهان گشود.در نیمه سال ۱۳۶۲ همراه دوستش شهید قاسم فرامرزی به عضویت پایگاه مقاومت روستای فداغ درآمد، سال ۱۳۶۵ ازدواج کرد و به عنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت.پس از شرکت در عملیات کربلای چهار، چهارم دی سال ۱۳۶۵ با سمت تخریبچی در سن ۱۹ سالگی در شلمچه به شهادت رسید و پیکر پاکش در گلزار شهدای روستای فداغ آرام گرفت. شهید فتحعلی امیدی در وصیتنامهاش نوشت: «صلوات و رحمت بیپایان الهی بر شهیدان همیشه زنده انقلاب اسلامی و جنگ تحمیلی که در نبرد با کفر جهانی و مزدوران بعثی در راه اعتلای پرچم توحید در خون پاک خود غلطیدند و به لقاءالله پیوستند.با سلام و درود فراوان بر امام امت و امت شهیدپرور ایران و سلام بر شهیدان راه حق و حقیقت که از جان و مال خود گذشتند و در راه اسلام گام برداشتند و شهید شدند.خدایا از تو میخواهم اگر سعادت آن را داشتم که شهید شوم مرگم را شهادتی در راه خودت قرار بده.پیام من به پدر و مادرم این است که اگر شهید شدم برای منگریه نکنید و برای من لباس سیاه نپوشید و تو ای مادر من افتخار کن که توانستی چنین فرزندی را پرورشدهی که در راه اسلام بجنگد و شهید شود.پیام من به دوستانم این است که نگذارید اسلحه من بر زمین بیفتد و انتظاری که از شما دارم این است که جبههها را خالی نگذارید و به ندای پیامبرگونه امام امت لبیک گویید که اسلام پابرجاست و آسیبی نخواهد دید و از تمام مردم میخواهم که اختلافات را کنار بگذارید و همه با هم وحدت داشته باشید.»