مربی بصیر و فرمانده بی‌ادعا(حدیث دشت عشق)

شهید مدافع حرم سیدحمید طباطبایی مهر در سال ۱۳۳۸ در محله‌ای مذهبی حوالی میدان خراسان تهران دیده به جهان گشود. جوانی او با خروش انقلاب گره خورد و با آغاز جنگ تحمیلی، لباس سبز پاسداری را بر تن کرد. عشق او به تربیت نسل جوان، او را به سنگر آموزش در پادگان امام حسین(ع) کشاند، اما روح بی‌قرارش آرام نگرفت و راهی جبهه‌های غرب شد.
سید در کردستان، نه فقط یک فرمانده، که پدری مهربان برای مردم مظلوم منطقه و سربازانش بود. او که سابقه فرماندهی گردان و محور را در کارنامه داشت، پس از جنگ نیز در سنگر تحقیقات و فناوری آموزشی سپاه منشأ خدمات بزرگی شد. اما آرزوی دیرینه‌اش، «شهادت»، در قنوت‌های نماز شبش تکرار می‌شد. همسر صبورش روایت می‌کند که سید سه آرزو داشت: دیدار امام(ره)، زیارت حضرت زینب(س) و همسری فاطمی؛ که به لطف حق به هر سه رسید، اما همواره می‌گفت: «افسوس که در سفر سوریه، رزق شهادت را نخواستم.»
این فرمانده مقتدر که در فتنه پژاک درخشید، سرانجام در چهارم اسفند ۱۳۹۱، در دفاع از حرم آل‌الله در سوریه، مزد سال‌ها مجاهدت خالصانه و ولایت‌پذیری بی‌چون‌وچرایش را گرفت و آسمانی شد. او معتقد بود: «ما هیچ هستیم و هرچه هست از خداوند است.» امروز مسیر روشن او، چراغ راه رهروان ولایت است.