مردم در پی کالای متناسب با قدرت خرید
سرویس اقتصادی-
گزارشهای میدانی از فروشگاه و حتی دستفروشیها نشان میدهد که کالا فراوان است اما قدرت خرید مردم به شدت کاهش یافته و آنها به دنبال نونوار شدن با کالاهای متناسب به قدرت خرید خود هستند.
به گزارش خبرنگار ما، فروشگاهها، حال و هوائی متفاوت از سالهای قبل دارند. البته چند سالی است که مردم به حراجیها و دستفروشها بیشتر، مراجعه میکنند تا فروشگاهها. همچنین برخی، خرید خود را بهصورت اینترنتی و از توزیعکنندههای خانگی، تهیه میکنند. خرید مردم از توزیعکنندگان خانگی، بخصوص در بخش پوشاک یا ظرف و ظروف و پارچه و از این قبیل، از قدیم وجود داشته اما حالا اینترنتی شده است.
برخی هم از وانتیها خرید میکنند؛ هر چند دیگر مثل گذشته وانتیهای عرضهکننده پارچه، کاسه بشقاب و... دیده نمیشود اما در عوض عرضهکنندگان میوه، تخم مرغ و... در محلهها رفت و آمد میکنند.
فروشگاههای بزرگ با صفهای فشرده و چرخهای خرید نیمهپر، حاکی از نگاههایی است که بیش از آنکه به تنوع کالا بنگرند، قیمتها را رصد میکنند. ازدحام جمعیت بهوضوح بیشتر از روزهای عادی است اما خریدها به شدت محدود شده است. ماه رمضان است و نوروز و عید فطر در راه و مردم بهدنبال پیدا کردن کالاهایی، متناسب با قدرت خرید.
افزایش ۵۰ درصدی قیمت پوشاک
در آستانه نوروز ۱۴۰۵، بازار پوشاک در نقاط مختلف شهرها، بهویژه تهران، حالوهوای ویژهای دارد. با وجود شلوغی محسوس در مراکز خرید و خیابانهای منتهی به بازارها، وضعیت فروش پوشاک در مقایسه با سال قبل با کاهش معناداری روبهروست. این کاهش را فعالان صنفی و فروشندگان، علاوهبر شرایط اقتصادی حاکم، با ناتوانی نسبی قدرت خرید خانوارها در برابر افزایش قیمت کالاها مرتبط میدانند.
یکی از موضوعهای اصلی که فروشندگان و خریداران به آن اشاره میکنند، افزایش قیمت پوشاک نسبت به سال گذشته است. طبق آمار رسمی، تورم پوشاک در دیماه در بخش تورم ماهانه حدود پنج درصد، در بخش تورم نقطه به نقطه حدود ۴۹ و دو دهم درصد و در بخش تورم سالانه حدود ۳۸ و یک دهم درصد بود. این اعداد نشان میدهند که قیمت پوشاک نسبت به همین ماه در سال قبل تقریباً ۵۰ درصد افزایش داشته و نسبت به ابتدای سال تا دیماه نیز نزدیک به ۴۰ درصد رشد قیمت را تجربه کرده است. این میزان افزایش در حالی رخ داده که درآمد خانوارها و قدرت خرید آنها به همان نسبت افزایش نداشته است.
فقط بچهها
یک شهروند که برای خرید لباس فرزندانش به بازار آمده، گفت: «هر سال لباس نو برای عید میخریم، ولی امسال مجبوریم خیلی انتخابهایمان را محدود کنیم. لباسهای خیلی خوب را میبینیم، ولی بودجهمان جواب نمیدهد. مجبوریم از دستفروشها بخریم. قیمتها خیلی بالا رفته، نسبت به پارسال خیلی فرق کرده. سعی میکنیم فقط برای بچهها بخریم.»
این بازخوردها نشان میدهد که تورم پوشاک و افزایش هزینهها باعث شده اولویت خرید بسیاری از بزرگسالان خرید کفش و پوشاک نو برای خودشان نباشد و فقط سعی میکنند بچهها راضی شوند. فعالان صنفی امیدوارند که با نزدیکتر شدن به روزهای پایانی سال و پرداخت حقوق و عیدی کارمندان و کارکنان، بخشی از رکود فعلی بازار پوشاک جبران شود.
قیمت کالاهای اساسی در فروشگاههای بزرگ
کالاهای اساسی هم به شدت گران شده است. در بخش برنج، قیمتها همچنان در صدر اقلام پرهزینه قرار دارد. برنج ۱۰ کیلویی فجر سه میلیون و ۷۴۰ هزار تومان عرضه میشود. برنج ۱۰ کیلویی هندی شرکت بازرگانی دولتی یک میلیون و ۶۱۳ هزار و ۴۰۰ تومان و نمونه مشابه ۱۰ کیلویی هندی ایران گارمنت یک میلیون و ۶۱۳ هزار تومان قیمتگذاری شده است. برنج ۱۰ کیلویی عنبر بو نیز سه میلیون و ۴۱۰ هزار تومان به فروش میرسد.
در حالی که طی روزهای گذشته خبرهایی درباره عرضه نشدن روغن مطرح شده بود، مشاهدات میدانی نشان میدهد روغن در فروشگاههای بزرگ به وفور یافت میشود. روغن حلب پنج کیلویی نیمه جامد یک میلیون و ۸۰۱ هزار و ۱۰۰ تومان و روغن مایع ۸۱۰ گرمی آفتابگردان ۲۱۷ هزار تومان قیمت دارد.
رمضان بدون خرما معنا ندارد. در فروشگاههای بزرگ، خرمای کبکاب با ۹ درصد تخفیف، یک میلیون و ۶۴۰ هزار تومان قیمتگذاری شده و خرمای مضافتی تنظیم بازار کیلویی ۳۱۰ هزار تومان عرضه میشود. در بخش چای نیز هر بسته 400 تا 500 گرمی چای خارجی 500 هزار تومان به بالا قیمت دارد.
گوشت گوساله تنظیم بازار یک میلیون و ۳۹۰ هزار تومان و گوشت گوسفند یک میلیون و ۵۳۰ هزار تومان عرضه میشود. تخممرغ فله مزرعه نیز هر کیلو ۱۵۴ هزار و ۵۰۰ تومان قیمت دارد.
در مقابل یخچالهای گوشت، توقف خریداران کوتاهتر از سایر بخشهاست؛ انتخاب سریعتر و گاه با حداقل میزان خرید. گلایه مشترک اغلب مردم این است که «خریدمان آب رفته است.» به گفته این افراد، با وجود ثابت بودن مبلغ کالابرگ، افزایش قیمت کالاها باعث شده میزان اقلامی که میتوانند خریداری کنند نسبت به دیماه، کاهش یابد.
در نهایت، شلوغی بازار شب عید میتواند نشاندهنده رونق باشد اما از طرفی بیانگر کاهش فروش واقعی و چالشهای اقتصادی خریداران و فروشندگان است.