خودکفایی در تولید نهادههای دامی به اولویت پس از گندم تبدیل شود
سرویس اقتصادی-
سیاستگذار باید با یک تصمیم راهبردی، خودکفایی در تولید نهادههای دامی را به اولویت دوم کشاورزی کشور، پس از گندم تبدیل کند تا از صرف بخش قابلتوجهی از منابع ارزی کشور برای واردات نهادههای دامی جلوگیری شود.
به گزارش کیهان، وزارت جهاد کشاورزی اعلام کرده که 85 درصد محصولات کشاورزی مصرفی کشور در داخل تولید میشود اما کشور محتاج واردات سنگین محصولات کشاورزی اساسی است. البته هرگاه به بحث «خودکفایی در تولید محصولات کشاورزی اساسی» میرسد؛ عدهای کم آبی را بهانه میکنند؛ حال آنکه تولید 85 درصد محصولات نشان میدهد؛ مانع خودکفایی، کم آبی نیست بلکه در اولویت نبودن تولید محصولات اساسی است.
21 درصد ارز صرف واردات غذا و دارو
به گزارش خبرگزاری تسنیم، در شرایطی که اقتصاد ایران درگیر یک جنگ اقتصادی تمامعیار است و مسیرهای تأمین ارز کشور بهصورت هدفمند زیر ضرب تحریمها قرار گرفته، بر اساس فهرست رسمی به تفکیک گروه کالایی، از ابتدای سال 1404 تا پایان آذرماه، در مجموع 9 میلیارد و 239 میلیون دلار ارز ترجیحی برای واردات کالاهای اساسی و دارو تخصیص
یافته است.
از این رقم، بیش از هفت میلیارد و 100 میلیون دلار تنها به سرفصلهای مرتبط با وزارت جهاد کشاورزی اختصاص دارد؛ عددی که نشان میدهد بار اصلی امنیت غذایی کشور، مستقیماً بر دوش منابع ارزی بانک مرکزی است.
این در حالی است که از ابتدای سال جاری تا هفتم دیماه، بانک مرکزی در مجموع 44 میلیارد و 487 میلیون دلار برای نیازهای مختلف وارداتی کشور تأمین ارز انجام داده است؛ یعنی بیش از 20 درصد ارز کشور، صرف واردات غذا و دارو شده است.
اما وقتی جزئیات این تخصیص را مرور میکنیم؛ تصویر شفافتر و البته نگرانکنندهتر میشود. سه نهاده دامی اصلی شامل ذرت، جو و کنجاله سویا، در مجموع بیش از چهار میلیارد و 100 میلیون دلار ارز ترجیحی دریافت کردهاند؛ رقمی معادل حدود 45 درصد کل ارز ترجیحی تخصیصیافته به کالاهای اساسی و دارو. به بیان سادهتر، تقریباً نیمی از ارز ترجیحی کشور صرف واردات نهادههایی میشود که خوراک دام و طیور را تأمین میکنند و مستقیماً بر قیمت گوشت، مرغ، تخممرغ و لبنیات اثرگذارند.
امنیت غذایی در گرو خودکفایی
کارشناسان بخش کشاورزی و اقتصاد کلان معتقدند تداوم واردات گسترده نهادههای دامی، نهتنها فشار مزمنی بر ذخایر ارزی کشور وارد میکند، بلکه عملاً امنیت غذایی را به تحولات بیرونی و تصمیمات دشمنان گره میزند. هر اختلال در تخصیص ارز، هر وقفه در واردات و هر جهش نرخ ارز، بلافاصله خود را در بازار پروتئین و سفره مردم نشان میدهد؛ تجربهای که طی سالهای اخیر بارها تکرار شده است.
سیاستگذار در این شرایط تنگنای ارزی، باید با یک تصمیم راهبردی، خودکفایی در تولید نهادههای دامی را به اولویت دوم کشاورزی کشور، پس از گندم تبدیل کند تا از صرف بخش قابلتوجهی از منابع ارزی کشور برای واردات نهادههای دامی جلوگیری شود.