سرچشمه آرامش(حدیث دشت عشق)

شهید علیرضا شهمرادی ۱۴ خرداد سال ۱۳۷۴ متولد شد. اهل فهرج کرمان بود و در ۱۳ آبان سال ۱۳۹۶ پس از هفت سال حضور مستمر شجاعانه در مرز‌های کشور در درگیری با اشرار مسلح به شهادت رسید. همسرش می‌گوید: «روحش تنها با معنویت آرام می‌گرفت. سرچشمه‌های آرامش حقیقی را پیدا کرده بود. می‌دانست که روح انسان با ابتذال سیراب نمی‌شود. این دانستن را در قلبش به یقین و در کارهایش به عمل تبدیل کرده بود. یک روز من و علیرضا و دوستانمان با هم در ماشین نشسته بودیم و می‌خواستیم به تفریح برویم. دوستانم می‌خواستند موسیقی بگذارند، اما علیرضا گفت صبر کنید. دیدیم برایمان مداحی پخش کرد. بقیه اعتراض کردند که چرا مداحی گذاشته است و می‌گفتند: بگذار آهنگمان را گوش بدهیم. علیرضا مخالفت می‌کرد و می‌گفت که نه؛ نمی‌شود. وقتی آهنگ می‌شنوم، حالم خراب می‌شود؛ حق هم داشت. خوب به یاد دارم هر بار که با هم عروسی می‌رفتیم، به او سخت می‌گذشت. این را می‌شد از چهره و حالاتش به خوبی فهمید. اما وقتی در مجلس روضه اهل بیت(ع) یا مراسم‌های اهل‌بیت(ع) شرکت می‌کرد، کاملاً حال و احوالش دگرگون می‌شد. با اینکه برای سیدالشهدا(ع) ‌گریه و بی‌قراری می‌کرد، اما وقتی بیرون می‌آمدیم، آرامش عجیبی در چهره‌اش و در رفتارش می‌دیدم. با خودم می‌گفتم، او خوب می‌داند شادی حقیقی روح انسان از چه چیز به دست می‌آید. علیرضا از آن انسان‌های سخاوتمند بود. اگر در خیابان یا گذری فقیری از او کمک می‌خواست، او دستش را فرو می‌کرد در جیبش هر‌چه بود درمی‌آورد. اصلاً نگاه نمی‌انداخت که ببیند چقدر است. همه پولش را به آن فقیر می‌داد. این اخلاقش خیلی به‌یادماندنی است.»