خستگی‌ناپذیر در راه خدا (حدیث دشت عشق)

29 دی سالگرد شهادت محمودرضا بیضایی نخستین شهید مدافع حرم تبریز است، شهیدی که عاشق امام زمان(عج) و منتظر واقعی و زمینه‌ساز حقیقی ظهور بود. شهید محمودرضا بیضایی 18 آذر 1360 متولد شد. آشنایی با هنرمند بسیجی، حاج بهزاد پروین قدس، زمینه‌ساز آشنایی مبسوط با میراث مکتوب و تصویری دفاع مقدس و انس با فرهنگ جبهه و جنگ شد. دیدار و مصاحبه با خانواده شهدا و گردآوری خاطرات شهدا و جمع‌آوری کتاب‌ها و نشریات حوزه ادبیات دفاع مقدس از ثمرات این آشنایی بود. آشنایی نزدیک با نهاد مقدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در دوران خدمت سربازی، نقطه عطف زندگی شهید بیضایی محسوب می‌شود. پرکاری و خواب اندک از ویژگی‌های بارز او بود. طوری که کار در روزهای جمعه را هم در یکی از جلسات اداری در محل کار خود به تصویب رسانده بود و به این ترتیب کارش تعطیلی نداشت. معتقد بود شهادت در راه خدا مزد کسانی است که در راه خدا پرکارند. از سال 90 برای دفاع از حرم‌های آل‌الله(ع) و یاری جبهه مقاومت، آگاهانه عازم سوریه شد. محمودرضا مربی جنگ‌افزار بود و رزمنده‌های زیادی را آموزش داده بود. یکی از همسنگرهایش می‌گوید: «محمودرضا در عرض دو روز آدمی را که صفر بود به تک تیرانداز تبدیل کرده بود.» بعد از دو سال حضور در جبهه سوریه، بعد از ظهر 29 دی 92 همزمان با سالروز میلاد پیامبر اعظم(ص) و امام جعفر صادق(ع) در اثنای درگیری با مزدوران تکفیری در اثر اصابت ترکش‌های یک تله انفجاری به ناحیه سر و سینه، به فیض شهادت نائل شد.