برای یتیمان و مظلومان‌گریه می‌کرد (حدیث دشت عشق)

 شهید مدافع حرم حجت‌الاسلام جابر حسین‌پور (زهیری) 18 خرداد سال 1369 در کشور کویت متولد شد. 
وی از همان کودکی اهل مسجد بود و به خواندن دروس حوزوی علاقه‌مند شد. بنابراین برای تحصیل علوم دینی به ایران آمد. مسیر رشد معنوی و اخلاقی جابر به گونه‌ای طی شد که سرنوشت دیگری جز شهادت برای او قابل تصور نبود. همسر شهید مدافع حرم جابر حسین‌پور (زهیری) در مصاحبه‌ای گفته بود: «من همیشه می‌گویم شیخ جابر اگر شهید نمی‌شد واقعا بی‌انصافی بود. شهادت حق او بود. آیا انسانی که با ‌گریه یتیم ‌گریه می‌کرد و با ذکر یادی از امام حسین(ع) و زینب کبری(س) ‌اشک چشمانش سرازیر می‌شد و کسی که همیشه سر و پای پدر و مادرش را می‌بوسید. کسی که همه کوچک و بزرگ عاشقانه دوستش داشتند و کسی که برای راحتی زندگی همسر و فرزندانش از چیزی دریغ نمی‌کرد، کسی که دائم‌الوضو بود، آیا حقش غیر از شهادت بود؟» این‌گونه بود که راهی نبرد با داعش و گروهک‌های تروریستی تکفیری شد و سرانجام روز 23 دی سال 94 در حلب سوریه به آرزوی خودش یعنی مقام والای شهادت رسید. 
برادر شهید جابر زهیری در مصاحبه‌ای گفته بود: «فیلمی از قبل شهادت جابر داریم که می‌گوید؛ ‌‌ای خدا چرا مرا شهید نکردی، دعا می‌کند که دوباره به جبهه برود و می‌گوید؛ من تا لحظه شهادت نمی‌خواهم جبهه را رها کنم.»