اعتراض را از اغتشاش جدا کنیم
بیش از ۲۰۰ نفر از دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان درباره اتفاقات اخیر نظیر بیثباتی نرخ ارز و و اعتراضات معیشتی مردم بیانیهای منتشر کردند.
به گزارش خبرنامه دانشجویان ایران، در این بیانیه آمده است: «ما جمعی از دانشجویان دانشگاه صنعتی اصفهان باور داریم کانون اصلی فشارهای موجود بر مردم عزیز ایران و همچنین بزرگترین دغدغه آنان مسائل اقتصادی و معیشتی است.
تورم فزاینده، کاهش ارزش پول ملی، عدم ثبات در بازارهای اقتصادی و کوچک شدن سفره مردم دلیل بسیاری از این نارضایتیهایی است که ریشه در تفکر غلطی دارد که سالیان سال است مسئولان به آن تکیه کردهاند!
ما معتقدیم دوگانه اعتراض و اغتشاش یک دوگانهای است میان سازندگی و تخریب، اغتشاش زبان سازندگی نیست زبان شکستن است، شکستن همان پلهایی که میتوان از روی آنها به ایران قوی رسید.
زبان ما زبان اعتراض است.
ما معترضیم!
اعتراض به سیاستهای غلط اقتصادی سیاستی که معتقد است تا سرمایه نباشد به پیشرفت و رشد هشت درصدی اقتصادی نمیرسیم!
ما معترضیم به سیاستی که معتقد است با وجود کالاهای داخلی باکیفیت و با پیشرفتهترین فناوریهای روز دنیا باید به سراغ واردات برویم، چرا؟ چون سرمایه نداریم.
ما معترضیم به سیاستی که حاکم بر بانک مرکزی و تغییرات مدیران آن است. بانک مرکزی که از دل سیاستهای آن بانکهای ناترازی متولد میشوند که هر روز سفره مردم را کوچکتر میکند!
ما معترضیم به سیاستی که ایران را روزبهروز به یک کشور مصرفگرا نزدیک میکند! یادمان باشد ما بهدنبال توسعه هستیم، اما توسعهای که واقعی باشد، نه توسعه عربستان و امارات و کشورهای مشابه! توسعهای که وابسته به این کشور و آن کشور نباشد! توسعهای که در آن ملت بیمعنا نشود! ما اگر در مسائل اقتصادی بسترهای حضور مردم در صحنههای اقتصادی کشور را فراهم نکنیم هیچگاه به سرمایهگذاری برای تولید توسط مردم نمیرسیم.ما معترضیم! به سیاستی که اقتصاد را شرطی میکند. سیاستی که حل مشکلات و پیشرفت کشور را در رفع تحریمها و توافقاتی که امتحان خود را پس دادهاند، میجوید! سیاستی که یک دهه وقت و فرصتهای کشور را از بین برد!
آیا میشود مانند جنگ تحمیلی هشت ساله، که برای دفاع از کشورمان منتظر کسی نایستادیم، الان هم برای پیشرفت و حل مشکلات کشور با همان روحیه و عزم وارد میدانهای اقتصادی شویم؟
آیا در آن زمان کسی به نبود سرمایه اصلاً فکر میکرد، که الان همه مسائل را به سرمایه گره زدهایم؟
تاریخ نشان میدهد با دست خالی اما با استفاده از دانش و علم جوانان کشورمان توانستهایم به مسائل و مشکلات کشور به نحو دیگری نگاه کنیم و قائل به بنبست در کارهایمان نباشیم.
اما چه شده است که اکنون آن تفکر تاریخی در ما گم شده است؟ چطور ما در صحنه اقتصاد کشورمان جنگ را نمیبینیم؟
ما معترضیم!
ما از رخوت در معاونت علمی در مواجهه با جایگاه دانشبنیان در مسائل اصلی کشور تا بیتفاوتی به نقش دانشجو و دانشگاه معترضیم!
دانشگاهی که میتواند موتور محرک پیشرفت کشور باشد. به شرطی که بتوانیم به جایگاه و نقش آن در مواجهه با مسائل اساسی کشور فکر کنیم و الا خود تبدیل به مسئله و چالشی در کشور میشود.
ما جامعه دانشگاهی معترض اما امیدوار به تحقق ایران قوی هستیم!
معتقدیم اگر فهم مسئولان در زمینههای مختلف از جمله مسئله اقتصادی اصلاح شود میتوانیم همراه با یک همدلی از طرف مردم و مسئولین ایران قوی را رقم زنیم.»