چرا اعضای هیئت اجرائی بدون فدراسیون تغییر نمیکنند؟!
هیئت اجرائی کمیته ملی المپیک نباید به محلی برای حفظ کرسی تبدیل شود بلکه باید میدان تصمیمسازی باشد.
هیئت اجرائی کمیته ملی المپیک به عنوان محلی برای تصمیمگیری پیرامون سیاستها، اعزامها، اولویتها و مسیر آینده ورزشهای المپیکی یکی از مهمترین نهادهای تصمیمساز ورزش کشور است و طبیعی است که ترکیب این هیئت، باید بازتابی از مدیران فعال، درگیر با مسائل روز ورزش و دارای مسئولیت اجرائی واقعی باشد. با وجود اهمیت هیئت اجرائی اما سالهاست یک سؤال بیپاسخ در فضای ورزش تکرار میشود و آن سؤال این است که «چرا افرادی که با عنوان رئیس فدراسیون وارد هیئت اجرائی شدهاند، پس از پایان ریاستشان همچنان در این جایگاه باقی میمانند و به افرادی تبدیل میشوند که فقط مسافر اعزامهای برونمرزی هستند؟»
متاسفانه سالهاست در کمیته ملی المپیک شاهد حضور افرادی هستیم که نه رئیس فدراسیون هستند، نه مسئولیت اجرائی مشخصی در ورزش دارند، اما همچنان عضو هیئت اجرائی هستند؛ حضوری که بیش از هر چیز، در لیست اعزامها و سفرها دیده میشود و کمتر کسی میداند آورده واقعی این حضور برای ورزش کشور چیست. این نقد مربوط به این دوره از مدیریت کمیته ملی المپیک نیست و در ادوار گذشته نیز بارها از سوی رسانهها عنوان شد. مسئله این نیست که این افراد تجربه ندارند یا فاقد سابقهاند بلکه مسئله اینجاست که این افراد در هیئت اجرائی نمایندگی کدام فدراسیون را برعهده دارند؟ وقتی فردی دیگر رئیس فدراسیون نیست، عملاً نماینده هیچ مجموعهای در ورزش کشور محسوب نمیشود پس ادامه حضور او در جایگاهی که اساساً بر پایه «نمایندگی فدراسیونها» شکل گرفته، با چه منطقی توجیه میشود؟ بارها این بحث مطرح شده که با پایان ریاست فدراسیون، عضویت در هیئت اجرائی نیز خاتمه پیدا کند یا دستکم، سازوکاری شفاف برای جایگزینی افراد جدید و برگزاری انتخابات میاندورهای تعریف شود اما این مطالبه، سالهاست در حد حرف باقی مانده است. پیشنهاد میشود تا فرصت باقی است برای انتخابات دوره بعد این موضوع طی یک سازوکار مناسب ایجاد و یک بار برای همیشه تغییرات لازم در اساسنامه صورت پذیرد.