شی جین پینگ: اتحاد چین و تایوان قطعی است

همزمان با پایان رزمایش نظامی پکن، رئیس‌جمهور چین با هشدار به جدایی‌طلبان تایوان اعلام کرد: «اتحاد دوباره میهن ما قطعی است.»
ارتش چین پس از پایان رزمایش‌های گسترده در اطراف تایوان، با محکوم‌کردن مواضع ژاپن، اتحادیه اروپا و چند کشور غربی، این واکنش‌ها را «ریاکارانه و تحریف‌کننده واقعیت» خواند، رزمایش‌هایی که به گفته پکن، هشداری جدی به استقلال‌طلبان تایوان و نیروهای مداخله‌گر خارجی بود. این رزمایش‌ها شامل استقرار ناوشکن‌ها و سایر کشتی‌ها در آب‌های اطراف تایوان برای تأیید قابلیت‌های محاصره آنها و انجام شلیک مهمات جنگی دوربرد بود. به گزاش «ایرنا»، در مورد رزمایش‌های نظامی ارتش چین در اطراف تایوان، سخنگوی اتحادیه اروپا بیانیه‌ای صادر کرد و آن را به عنوان «افزایش بیشتر تنش‌ها در تنگه تایوان و به خطر انداختن صلح و ثبات بین‌المللی» محکوم کرد. در این بیانیه آمده بود: «ما بار دیگر خواستار خویشتنداری و عدم انجام اقداماتی هستیم که می‌تواند تنش‌ها را بیشتر افزایش دهد. تنش‌ها باید از طریق گفت‌وگو حل شوند.»
همزمان، به گزارش «مهر» به نقل از خبرگزاری «راشاتودی»، «شی جین‌پینگ»، رئیس‌جمهور چین، دیروز (چهارشنبه)، در پیامی به مناسبت آغاز سال نو میلادی، اعلام کرد: «ما چینی‌ها در دو سوی تنگه تایوان پیوند خونی و خویشاوندی داریم.» رئیس‌جمهور چین در این خصوص ادامه داد: «اتحاد دوباره میهن ما توقف‌ناپذیر (قطعی) است.» شی جین‌پینگ در این پیام به جدایی‌طلبان جزیره تایوان هشدار داد. وی در مورد هنگ‌کنگ و ماکائو نیز اضافه کرد که سیاست یک کشور، دو نظام باید بدون تزلزل اجرا شود.
گفتنی است، اصل «چین واحد» موقعیتی است که جمهوری خلق چین بر آن تأکید دارد و طبق آن، تنها یک چین وجود دارد، تایوان بخشی جدایی‌ناپذیر از خاک چین است و دولت پکن تنها دولت قانونی نماینده تمام چین محسوب می‌شود. مسئله تایوان از جنگ داخلی چین در ۱۹۴۹ ناشی می‌شود، زمانی که نیروهای ملی‌گرا (کومینتانگ) پس از شکست به تایوان عقب‌نشینی کردند و دولت ROC را آن‌جا ادامه دادند، در حالی که کمونیست‌ها جمهوری خلق چین را در سرزمین اصلی تأسیس کردند؛ از آن زمان، تایوان عملاً خودگردان و دموکراتیک است، اما پکن آن را استان یاغی می‌داند و بر اتحاد مجدد (ترجیحاً مسالمت‌آمیز، اما اگر لازم باشد با زور) اصرار دارد، در حالی که برخی در تایوان وضعیت موجود را ترجیح می‌دهند و برخی هم استقلال را دنبال می‌کنند؛ این اختلاف، همراه با تفاوت بین اصل «چین واحد» پکن و سیاست‌های کشورهای دیگر مانند آمریکا، که فقط ادعای چین را به صورت دیپلماتیک به رسمیت می‌شناسد، است؛ اما تأیید نمی‌کند که منبع اصلی تنش‌های مداوم در تنگه تایوان است و تا سال ۲۰۲۵ همچنان بدون راه‌حل عملی باقی مانده است.