اثبات امامت علی(ع) با قرآن -2(پرسش و پاسخ)

پرسش:
آیا با قرآن کریم که مورد اجماع و پذیرش همه مسلمانان جهان می‌باشد، می‌توان امامت علی(ع) را به اثبات رساند؟
پاسخ:
در بخش نخست پاسخ به این سوال به دو آیه اثبات‌کننده امامت علی(ع)  شامل: 1- آیه تبلیغ رسالت 2- آیه ولایت پرداختیم. اینک در بخش پایانی دنباله مطلب را پی می‌گیریم.
3- آیه اولی‌الامر
خداوند در قرآن کریم می‌فرماید: «یا ایهاالذین امنوا اطیعواالله واطیعواالرسول و اولی‌الامر منکم» ای کسانی که ایمان آورده‌اید! اطاعت کنید خدا را و اطاعت کنید رسول خدا(ص) و اولی‌الامر(اوصیای پیامبر(ص)) از خودتان را.»(نساء- 59)
در این آیه شریفه با سبک و سیاق واحد و عدم تکرار لفظ «اطیعو» اطاعت خدا و رسول و اولی‌الامر واجب شده است و از این جهت که اطاعت از اولی‌الامر اطلاق دارد بیشتر مفسرین مفهوم «عصمت» را برای اولی‌الامر استنباط کرده‌اند، چرا که اگر اولی‌الامر معصوم نبودند، دستور به اطاعت محض از آنها به نحو اطلاق معنی نداشت و حتما باید با قید و شرط و شروطی همراه می‌شد. لذا طبق آنچه در روایات آمده معصومین منحصر در امامان شیعه‌اند.
در این رابطه «حاکم حسکانی» مفسر معروف اهل سنت در ذیل این آیه پنج حدیث نقل کرده که در همه آنها عنوان «اولی‌الامر» بر علی(ع) تطبیق داده شده است.(شواهدالتنزیل، ج 1، ص 148 تا 151)
همچنین «ابوبکرابن مؤمن شیرازی» از علمای اهل سنت در رساله «اعتقاد» از «ابن عباس» نقل می‌کند که آیه فوق درباره حضرت علی(ع) نازل شده است.(احقاق‌الحق، ج 3، ص 425) و در تفسیر «البحرالمحیط» نوشته «ابوحیان اندلسی مغربی» اقوالی را از مفسران اهل سنت نقل می‌کند که منظور از «اولی‌الامر» ائمه اهل بیت(ع) هستند.(البحرالمحیط، ج3، ص 278)
4- آیات دیگر
غیر از این سه آیه که به صورت مختصر ذکر شد آیات دیگری نیز نظیر آیه صادقین: «یا ایهاالذین امنوا اتقواالله وکونوا مع‌الصادقین» ای کسانی که ایمان آورده‌اید!(از مخالفت فرمان) خدا بپرهیزید و با صادقان باشید.(توبه- 119) که در روایات بیان شده، منظور از صادقین حضرت علی(ع) و اهل‌بیت پیامبر(ص) می‌باشند.(ینابیع المودهًْ، ص115) و آیه دیگری که می‌فرماید: (ای پیامبر(ص)!) بگو! من هیچ پاداشی از شما بر رسالتم درخواست نمی‌کنم جز دوست‌داشتن نزدیکانم (اهل‌بیتم)(شوری-23) که در این آیه شریفه هم مستقیماً به ولایت و امامت حضرت علی(ع) و دیگر ائمه(ع) پرداخته است. و روایات پیامبر اکرم(ص) شاهدی بر این مدعا می‌باشد. علاوه بر این آیات مذکور، آیات دیگری نیز بازگوکننده فضیلتی از فضیلت‌های حضرت علی(ع) و برتری آن حضرت بر سایر صحابه و یاران و نزدیکان پیامبر اکرم(ص) می‌باشد که با استناد به حکم عقل که قبح تقدم مفضول بر فاضل است می‌توان نتیجه گرفت که امامت و جانشینی پیامبر اکرم(ص) شایسته حضرت علی(ع) می‌باشد. آری ملاک‌هایی همچون تقوا که می‌فرماید: «انّ اکرمکم عند الله اتقیکم»(حجرات-13) و دانش که می‌فرماید: «هل یستوی الذین یعلمون والذین لایعلمون»(زمر-9) و جهاد که می‌فرماید: «فضل الله المجاهدین علی القاعدین اجراً عظیماً»(نساء-95) که در هر سه مورد حضرت علی(ع) برتر و سرآمدتر از دیگران بود.
بنابراین با توجه به فضیلت‌ها و کمالات برتری که در روایات پیامبراکرم(ص) به برتری حضرت علی(ع) به عنوان شاخص و مصداق برترین‌ها از آن یاد شده، می‌توان منصب امامت و جانشینی پیامبراکرم(ص) را شایسته و برازنده حضرت علی(ع) دانست.