شهادت در راه خدا را دوست دارم(حدیث دشت عشق)

شهید رضا ساده‌وند سال ۱۳۴۶ در سراجه شهر مقدس قم متولد شد و هشتم فروردین سال ۱۳۶۵ در جزیره مجنون به شهادت رسید.
این شهید در وصیت‌نامه‌اش نوشت: «شهادت! آرى، شهادت! چه کلمه زیبا و پرمعنى است. چه پرافتخارند آنانکه شهادت نصیب‌شان شد و چه آخرت پربرکتی دارند. آنان‌که شهید شدند و شاهد بودند بر ظلم‌هاى دشمنان؛ شاهد بودند که راه کربلا و قدس عزیز را بستند و شاهد مظلومیت تمامى مظلومان جهان بودند. آرى، آنان صداى «هل من ناصر ینصرونی» حسین زمان را شنیدند و لبیک گفتند. که خداوند ما را جزو لبیک‌گویان قرار بدهد. و تا آخر بر سر لبیک خود ایستاد و مقاومت کردند، تا آنکه به درجه رفیع شهادت رسیدند. خدایا! توفیق شهادت در راهت را نصیب ما بگردان، بلکه با اهداء خونمان بتوانیم خدمتی در راه اسلام کرده باشیم. که چون تا موقعى که زنده بودیم، کارى جز گناه نکردیم و نتوانستیم خدمتى براى پیشبرد اسلام کرده باشیم، باشد که این خون ما باعث بیدار شدن عده‌اى گردد تا دست از انحرافات فکری و عقلى خود بردارند و به سوی خودت، که همان راه انبیاء و اولیاءالله است که آخرش همان شهادت است، حرکت کنند.خدایا! تنها دو آرزو دارم: اول آنکه شهادت را نصیب من گردانی و دوم اینکه این شهادت من در میدان جنگ با کفار باشد؛ چون خیلی دوست دارم که در راه تو شهید بشوم. خدایا! تو خودت می‌دانی که یاد گناهان هر موقع می‌افتم اشک در چشمان من جاری می‌شود خدایا خیلی گناه کردم اما آخر کسی غیر از تو را برای بخشش گناهم پیدا نکردم خدایا اگر تو مرا نبخشی من کجا بروم ولی این را فقط می‌دانم که تو ارحم‌الراحمینی.»