مترسک‌هایی که درس عبرت شدند!

رسول شمالی ورزنده

پدیده خروج برخی از چهره‌های سینمایی و تلویزیونی از کشور در سال‌های اخیر، صرفاً یک «مهاجرت فردی» نیست، بلکه مصداق بارز «وادادگی فرهنگی» و نشانه تأثیر عمیق تبلیغات رسانه‌ای ضدّ انقلاب بر لایه‌هایی هرچند محدود از جامعه هنری است. این سلبریتی‌ها، که در داخل کشور به واسطه حمایت‌های دولتی و حاکمیتی، از موقعیت ممتاز شغلی، رفاه کامل و امکانات گسترده برخوردار بودند، به ناگاه، فریب «سراب غرب» و وعده‌های دروغین شبکه‌های معاند را خوردند. آنها با پشت پا زدن به ملیت، جایگاه اجتماعی و مهم‌تر از همه، اعتماد مردمی که سرمایه اصلی شهرت آنها بود، گمان بردند که انتقال به آمریکا یا اروپا، نقطه اوج رؤیای حرفه‌ای آنها خواهد بود.
 سقوط از قله عزت به حضیض وابستگی
واقعیت تلخی که امروز با آن مواجهیم، افشای ماهیت پوچ این رؤیاهاست. بسیاری از این افراد در مواجهه با واقعیت‌های خشن جامعه غرب، دریافتند که جایگاه آنان نه در تراز هنرمند موفق و مستقل، بلکه در حد عناصر ابزاری و «نوکران بی‌مزد و مواجب» برای پیشبرد اهداف سیاسی بیگانگان تنزل یافته است. ویدئوهای متعدد و اعترافات تأسف‌بار آنها، حکایت از پشیمانی عمیق از این انتخاب دارد. این چهره‌ها، که روزگاری در ایران عزیز و محترم بودند، امروز مجبورند برای تأمین حداقل معیشت، به کارهای فیزیکی، پست و خدماتی مشغول شوند؛ عملی که مبیّن سقوط از قله عزت هنری به حضیض وابستگی اقتصادی و خواری اجتماعی است.
این سرنوشت تاریک، درواقع بهای سنگینی است که بابت دل بستن به زرق و برق‌های پوشالی و دروغین و «فرش قرمز توخالی» شبکه‌های وابسته به رژیم صهیونیستی و آمریکا می‌پردازند. این افراد اکنون به‌خوبی درک کرده‌اند که تبلیغات فریبنده‌ای که آنها را به مهاجرت ترغیب می‌کرد، ساخته و پرداخته عناصری است که هدفشان تضعیف فرهنگی و ضربه زدن به ایران از طریق نفوذ در کانون‌های هنری است.
 شکست دشمن در پروژه نفوذ فرهنگی
تجربه این سلبریتی‌های بازنده، یک منبع اطلاع‌رسانی مهم و یک درس عبرت تاریخی است. این رویداد، رسوایی جدیدی برای دشمنان در جنگ فرهنگی و رسانه‌ای محسوب می‌شود. زمانی که چهره‌های فریب‌خورده، خود از عمق فریب پرده برداشته و خواهان بازگشت به آغوش وطن می‌شوند، این به معنای شکست مفتضحانه پروژه نفوذ و توطئه دشمن است. دشمن که امروز در ضعیف‌ترین موقعیت خود قرار دارد، سعی می‌کند با دستاویز قرار دادن این افراد، برای خود آبرویی بخرد، اما همین ابراز ندامت‌ها، تیر خلاص را بر پیکر این ترفند می‌زند.
 عاقبت پشت پا زدن به کشور
لازم است تأکید شود که هنرمندان، ورزشکاران و کلیه شخصیت‌های فرهنگی، وام‌دار مردم و مدیون این آب و خاک هستند. دور شدن از مردم و پشت کردن به این اعتماد، جز حذف و زوال به دنبال ندارد. همان‌گونه که تاریخ معاصر نشان داده، نوکری بیگانگان، سرانجامی جز خفت و خواری و التماس در خاک غربت ندارد.
این افراد دیگر جایگاه سابق خود را نزد افکار عمومی ندارند و حالا به مترسک‌هایی بی‌جان و پوک تبدیل شده‌اند که تنها کارکردشان، درس عبرت شدن برای دیگران است!
 این عاقبت همه نوکران اجنبی در طول تاریخ بوده است؛ سرنوشتی جز مرگ تدریجی شرافت ندارند.