در صف اول انقلاب(حدیث دشت عشق)

بسیجی شهید رضا شبانی، دوازدهم تیر سال ۱۳۴۶ در خانواده‌ای مذهبی و مبارز روستای بزیجان محلات به دنیا آمد. مادرش می‌گفت: «هیچ‌کس برای من رضا نمی‌شود.» همیشه دعای عاقبت به خیری برایش می‌کرد. در همان سن خردسالی عاشق مراسم سالار شهیدان بود. ماه محرم که می‌شد، از همان شب اول پیراهن مشکی خود را می‌پوشید و هر شب با پدرش به مراسم عزاداری حضرت سیدالشهدا(ع) و یاران باوفایش می‌رفت، شور و حال عجیبی در روضه‌ اهل بیت(ع) داشت. در زمان تحصیل نیز روحیه‌ای انقلابی داشت؛ در دوران دبیرستان درس می‌خواند که انقلاب اسلامی پیروز شد، او علاوه‌بر درسش به کارهای فرهنگی هم می‌پرداخت. تلاوت قرآن همیشه در برنامه‌اش بود و نمازهایش را سعی می‌کرد اول وقت بخواند. با علاقه و انگیزه بالا به عضویت بسیج مستضعفین درآمد و در برنامه‌های نظامی و عقیدتی آن شرکت می‌کرد. همیشه در صف اول انقلابیون بود و هیچ‌گاه از این خط و مشی جدا نشد. در سال ۱۳۶۱ از سوی بسیج به جبهه‌های نبرد حق علیه باطل اعزام شد. شرایط سخت جبهه و فضای معنوی آن از او جوان دیگری ساخته بود. پس از هشت ماه خدمت در جبهه و دفاع از انقلاب به عنوان بسیجی گردان امام رضا(ع) از تیپ ۱۷ علی بن ابی‌طالب(ع) در عملیات محرم در منطقه موسیان شرکت کرد و هنگام درگیری با دشمن بعثی، بر اثر اصابت ترکش به دست و پایش در هفدهم آبان‌ سال ۱۳۶۱ به درجه رفیع شهادت نائل آمد.