دریادل
روز برمیآید و بر پهنه مواجِ دریاها، مشتمشت دُرّ و الماس میپراکَنَد.
دریادلانِ جان بر کف، غرقه در عشق وطن، رهسپار آبیِ بیکرانند و بازوانِ قدرتمند امواج، گهواره آنان است. عرشه بیدار است و زمزمه سکّانداران در تسبیحِ شبانگاه چنان فانوسهای دریایی، گردابها را عقب میراند و راه میگشاید.
دریا، میدانگاه سلحشوریهاست.
خط مقدمِ محافظانِ وطن.
و این لنگرِ دستان آنان است که آبی آرامش را بر طوفانِ آشوب مسلط میکند.
فاطمه فروغیفرد