شرافت مسلمان شدن داوطلبانه ایرانیان(حکایت خوبان)

مردی به امام صادق(ع) عرض کرد: مردم می‌گویند: هر کس که عربی خالص یا مولای خالص نباشد پست است. امام فرمود: مولای خالص یعنی چه؟ گفت: یعنی کسی که پدر و مادرش قبلا هر دو برده بودند. حضرت فرمود: مولای خالص چه مزیتی دارد؟ گفت: زیرا پیغمبر(ص) فرموده است، مولای هر قومی از خود آنها است، پس مولای خالص اعراب مانند خود اعراب است، پس کسی صاحب فضیلت است که یا عربی خالص باشد و یا مولای صریح باشد که ملحق به عربی است. امام فرمود: آیا نشنیده‌ای که پیغمبر(ص) فرمود: من ولی کسانی هستم که ولی ندارند، من ولی هر مسلمانم خواه عرب باشد یا عجم؟ آیا کسی که پیغمبر(ص) ولی او باشد از پیغمبر(ص) نیست؟ امام سپس اضافه فرمود: از این دو کدام اشرف‌اند؟ آیا آنکه از پیغمبر و ملحق به پیغمبر(ص) است یا آنکه وابسته است به یک عرب جلف که به پشت پای خود ادرار می‌کند؟ سپس فرمود: آنکه از روی میل و رضا داخل اسلام می‌شود بسی اشرف است از آنکه از ترس وارد اسلام شده است. این اعراب منافق از ترس مسلمان شدند، ولی ایرانیان با میل و رغبت مسلمان شدند.(1)
____________
1- سفینه‌البحار، ذیل ماده ولی