بحران اقلیمی از جمله خشکسالی نیمی از جمعیت جهان را تهدید میکند
سرویس خارجی-
رئیس مجمع عمومی سازمان ملل، بحران تغییرات اقلیمی را «بزرگترین تهدید عصر ما» دانسته و هشدار داده است که نزدیک به ۳.۶میلیارد نفر، یعنی تقریباً نیمی از جمعیت جهان، در معرض پیامدهای شدید آن از جمله خشکسالی، سیلاب، گرمای شدید و افزایش ناامنی غذایی قرار دارند.
تغییرات اقلیمی، به علل مختلف، یک تهدید جدی جهانی است. برای مثال میتوان گفت جدی است، چون دمای جهانی را به سرعت افزایش میدهد و منجر به ذوب یخچالهای قطبی، بالا آمدن سطح دریاها و غرق شدن مناطق ساحلی میشود.
این پدیده رویدادهای آبوهوایی شدید مانند طوفانها، خشکسالیها و سیلها را تشدید کرده و امنیت غذایی و آبی میلیاردها نفر را به خطر میاندازد. همچنین، نابودی اکوسیستمها و انقراض گونهها تعادل زیستی را برهم زده و مهاجرتهای اجباری ایجاد میکند. در نهایت، بدون اقدام فوری، هزینههای اقتصادی و انسانی آن غیرقابل جبران خواهد بود.
در همین رابطه «آنالینا برابوک»، رئیس مجمع عمومی سازمان ملل، بحران تغییرات اقلیمی را «بزرگترین تهدید عصر ما» دانست و هشدار داد که نزدیک به ۳.۶میلیارد نفر، یعنی تقریباً نیمی از جمعیت جهان، در معرض پیامدهای شدید آن از جمله خشکسالی، سیلاب، گرمای شدید و افزایش ناامنی غذایی قرار دارند.
به گفته وی، این وضعیت حلقهای معیوب از گرسنگی، فقر، آوارگی، بیثباتی و درگیریها ایجاد میکند. آنطور که «شفقنا» نوشته است، برابوک، وزیر خارجه پیشین آلمان و مذاکرهکننده ارشد این کشور در کنفرانسهای تغییرات اقلیمی، تأکید کرد که حفاظت از اقلیم نیازمند همکاری بینالمللی است، زیرا تغییرات اقلیمی به انکار حقایق علمی توجهی ندارد و انتشار دیاکسیدکربن متوقف نمیشود. وی با اشاره به مخالفتهای جغرافیای سیاسی، از جمله مواضع دونالد ترامپ و خروج آمریکا از توافق پاریس، افزود که مسیر بازگشت از تغییرات اقلیمی وجود ندارد و اقتصاد جهانی نیز اکنون به سوی انرژیهای تجدیدپذیر حرکت میکند.
برابوک تأکید کرد که کشورهای فقیر و آسیبپذیر که سهم کمتری در بحران دارند، باید حمایت شوند، زیرا یک بلای طبیعی میتواند زیرساختها و پیشرفت اقتصادی آنها را برای دههها نابود کند. وی از لزوم تقویت سرمایهگذاریها، بهویژه در کشورهای در حال توسعه و نوظهور، سخن گفت. در جریان کنفرانس «COP30» در منطقه آمازون برزیل که تا پایان هفته آینده ادامه دارد، نزدیک به ۲۰۰ کشور راههای کاهش گرمایش جهانی را بررسی میکنند و خواستار کمکهای مالی به کشورهای در حال توسعه برای مقابله با خشکسالی، گرما، آتشسوزی و طوفانها هستند. همزمان، تجمعی بزرگ با حضور دهها هزار نفر از فعالان محیطزیست و جوامع بومی در مرکز شهر بلم برگزار میشود و وزیر محیطزیست آلمان، کارستن شنايدر، نیز به دیدار جوامع بومی و بازدید از مناطق حفاظتشده میرود.
در پایان گفتنی است، تغییرات اقلیمی یک بحران جهانی است، اما سهم کشورها در ایجاد آن به هیچ وجه مساوی نیست؛ آمریکا به عنوان یکی از بزرگترین اقتصادهای جهان و با سرانه انتشار گازهای گلخانهای بسیار بالا (حدود ۱۵ تن CO2 به ازای هر نفر در سال، در مقایسه با میانگین جهانی کمتر از ۵ تن)، نقش زیادی در تشدید گرمایش زمین ایفا کرده است، در حالی که کشورهای در حال توسعه مانند بسیاری از کشورهای آفریقایی یا آسیای جنوبی با سرانه انتشار ناچیز (کمتر از ۱ تن)، اغلب قربانی اصلی اثرات مخرب مانند سیلها، خشکسالیها و افزایش سطح دریا میشوند، بدون اینکه مسئولیت تاریخی یا فعلی متناسبی داشته باشند؛ این نابرابری نهتنها از نظر انتشار فعلی، بلکه در انباشت تاریخی CO2 از زمان انقلاب صنعتی (که آمریکا بیش از ۲۵درصد کل انتشارات تجمعی را به خود اختصاص داده) مشهود است و نشان میدهد که کشورهای ثروتمند صنعتی معمولاً صدمه بیشتری به سیاره وارد میکنند تا کشورهای کمدرآمد که آسیبپذیرترند.