تلنگری که رئیس فدراسیون فوتبال به وزارت ورزش زد! (نکته ورزشی)
شانزدهمین دوره رقابتهای جام ملتهای آسیا از نوزدهم دی ماه در کشور استرالیا آغاز میشود، تیم ملی فوتبال جمهوری اسلامی ایران نیز بهعنوان یکی از قدرتهای سنتی قاره کهن از جمله تیمهای حاضر در این مسابقات است که امید بسیاری به موفقیتش می رود.
سرویس ورزشی-
این امیدواریها نسبت به قهرمانی ایران تا اندازهای است که حتی کارلوس کیروش نیز مدعی شده بزرگترین هدفش در استرالیا، رساندن تیم ملی ایران به دیدار نهایی است. در کنار این هدفگذاری، نوع تنظیم قرارداد همکاری فدراسیون فوتبال با کیروش نیز مزید بر علت شده تا خوشبینیها نسبت به موفقیت تیم ملی، بیشتر از چند دوره اخیر باشد.
همانگونه که پیش از این مدیران فدراسیون فوتبال اشاره کرده اند، در قرارداد کیروش بندی گنجانده شده که در صورت ناکامی ایران در جام ملتهای آسیا، فدراسیون این حق را دارد که قرارداد را به صورت یکطرفه فسخ نماید.
حالا در چنین شرایطی علی کفاشیان رئیس فدراسیون فوتبال در گفتوگویی با یکی از نشریات ورزشی - که اتفاقا سردبیر آن از اعضای کمیته رسانه فدراسیون فوتبال است - اعلام داشته در صورت ناکامی احتمالی تیم ملی ایران در جام ملتهای آسیا، نه تنها از فدراسیون فوتبال نمیرود بلکه وزارت ورزش و جوانان نیز این حق را ندارد که حکم برکناری وی را صادر کند!
کفاشیان در این مصاحبه صراحتا عنوان داشته: «یک تیم ببازد یا ببرد، چه ربطی به رئیس فدراسیون دارد؟ او میماند و باید 4 سال کار کند. از سوی دیگر وزارتخانه که مسئول نیست بخواهد من را بردارد، فدراسیون مجمع دارد و اعضای مجمع هستند که تصمیمگیری میکنند.»
فارغ از اینکه هدف کفاشیان از مطرح کردن این موضوع آن هم در مقطع کنونی چه بوده، باید عنوان داشت که صحبتهای اخیر او بازگوکننده یکی از دردهای کهنه فوتبال بود، دردی که از زمان تشکیل کمیته انتقالی به ریاست محسن صفاییفراهانی دامن فوتبال را گرفت و رهایی از شر آن نیز به راحتی امکانپذیر نیست!
فدراسیون فوتبال تنها فدراسیونی است که اساسنامهاش کمترین اختیار ممکن را برای وزیر ورزش در نظر گرفته است. تا پیش از اینکه فوتبال ایران تعلیق شود، سازمان تربیتبدنی به عنوان بالاترین مرجع ورزشی کشور اختیار این را داشت که در مدیریت فدراسیون اعمال نظر کند و تغییراتی بدهد. اما پساز تغییرات اساسنامه، رئیس سازمان تربیت بدنی فقط به عنوان یکی از اعضای مجمع 74 نفری فدراسیون شناخته شد که اختیارات او در حد اختیارات سایر اعضاست. حالا هم وزیر ورزش به عنوان شخصی که جایگزین رئیس سازمان تربیت بدنی شده و بالاترین فرد در ورزش کشور است، تنها یک رای در مجمع فوتبال دارد؛ یک رای از میان 74 رای.
با چنین اساسنامهای قطعا وزارت ورزش و جوانان حتی نمیتواند نقش نظارتی خود را در فوتبال ایفا کند و این همان درد بزرگی است که متاسفانه تاکنون قدمی برای درمان آن برداشته نشده است.
صحبتهای چند هفته قبل وزیر ورزش و جوانان با مجله کیهان ورزشی نشاندهنده آن بود که این موضوع مورد توجه وزارتخانه نیز هست، آنجایی که او عنوان داشت: «مگر ميشود در يک کشور مستقلي که اين همه براي استقلالش خون داده و جان داده، اين همه شهيد و مجروح داده، اجازه بدهند که تحت تاثير مجامع جهاني، آنجا بدون هيچ گونه نظارتي، يک حکومت خودمختار و خودکامه درست کنند؟! کسي اين را برنميتابد و بايد تغيير کند. خودشان هم بايد اين فضا را تغيير بدهند.»
وزیر ورزش در مصاحبهاش از لزوم تغییر اساسنامه در فدراسیون فوتبال سخن گفت اما تا به امروز قدمی ولو کوچک برای عملیاتی کردن آن برداشته نشده است.
شاید صحبتهای اخیر کفاشیان به مثابه تلنگری برای وزارت ورزش و جوانان بود که اگر قرار است تغییراتی در ساختار معیوب فوتبال ایجاد کند و پایههای حکومت خودمختار و خودکامه فرو ریزد، باید همین امروز اقدام کرد، امروزی که ناکامی جام ملتهای آسیا 2015 در کارنامه فدراسیون فوتبال به ثبت نرسیده و توجه نهادهای بینالمللی نیز به کفاشیان و همکارانش معطوف نیست.
البته در پایان باید به این نکته مهم اشاره داشت که قهرمانی ایران در جام ملتهای آسیا و پایان چهار دهه ناکامی، آرزوی تمام اهالی فوتبال است اما چه تیم ملی موفق شود و چه خدایی ناکرده ناکامی دیگری را تجربه کند، به منظور در نظر گرفتن اصل مهمی چون «منافع ملی»، باید تغییرات اساسی در اساسنامه فدراسیون فوتبال ایجاد کرد و از همه مهمتر اینکه این تغییرات به گونهای باشد که حساسیت فیفا برانگیخته نشود!