ستاره درخشان خانقاه (حدیث دشت عشق)
در سپیدهدمان خطه سترگ و غیورپرور اردبیل، نهم تیر ماه سال ۱۳۴۰، چشم جهان بر جوانی گشود که در دلِ انقلاب اسلامی، چون فانوسی فروزان، امید و شور را در جان مردم دمید. میرقدیر موسوی خانقاه، از عشق به امام خمینی(ره) عکس بر دلها مینشاند و در خیابانها، نام انقلاب را چون گوهری گرانبار طنین میانداخت.
سپس به جنبش ملت پیوست و پس از پیروزی، به پاس عهد خویش با وجدان پاک، لباس سرافراز سربازی را پوشید. او با سه ماه آموزش در تیپ ذوالفقار تهران، به سوی جبههها شتافت تا در صف مجاهدان راه حق علیه باطل، پرچم ایثار را به اهتزاز درآورد و سرانجام در دوازدهم اردیبهشتماه ۱۳۶۱، در عملیات غرورآفرین بیتالمقدس، در قطعهای از خاک مبارک هویزه، جاییکه زمزمه دعا و تپش قلبهای عاشق به آسمان میرفت، ترکش سنگینی بر سرش نشست و آنگونه بود که روح بلندش به جوار معبود پرواز کرد. پیکر مطهرش در زادگاهش روستای خانقاه آرام گرفت و امروزه مزارش در گلزار شهدای هیر آرامی ابدی یافته است. یادش چون سرودی جاودان، در دلها طنینانداز است و روح بلندش، پاداش وفاداری به آرمانها و شرف بیهمتا، همچون ستارهای درخشان در آسمان تاریخ!