هویتفروشی با صورتک آکادمیک!
چند روز پیش، پوستر یک برنامه منتشر شد که بسیار عجیب و بیارتباط با فضای علمی فرهنگی دانشگاه تهران بود. بر این اساس، بسیج دانشجویی دانشکده ادبیات و علوم انسانی در اعتراض به این مراسم بیانیهای منتشر کرد. در متن کامل بیانیه آمده است:
«متأسفانه در سایه بیتفاوتی و فقدان نظارت، شاهد آن هستیم که برخی با نقاب «نگاه معقول و علمی» در حال ترویج بیپروای ابتذال فرهنگی و عادیسازی قبحزدایی در محیط علمی کشور هستند. فرهنگ اصیل ایرانی اسلامی با همه چالشهایش مایه افتخار این ملت است؛ اما امروز همین فرهنگ در معرض هجمه نظاممند جریانهایی قرار گرفتهاند که تمام هم و غمشان القای مفاهیم وارداتی بیریشه و نامتجانس با فضای جامعه ماست. امروزه عدهای درصدد قبحزدایی و تابوشکنی هستند که گویی داشتن مرز اخلاقی و شرعی یک عقبماندگی تلقی میشود حال آنکه حیات معنوی و فرهنگی جامعه بر حفظ همین خطوط قرمز استوار است.
بسیج دانشجویی دانشکده ادبیات و علوم انسانی ضمن اعلام انزجار از مراسمی تحت عنوان گرامیداشت روز بهداشت قاعدگی در فضای این دانشکده، تأکید مینماید که این اقدام، بدون اطلاع و مشارکت تشکلهای دانشجویی و صرفاً با انگیزههای مالی و احتمالاً منافع سیاسی اجتماعی پنهان صورت گرفته است. بیشتر مورد تعجب و تأسف است که موضوع مذکور هیچ سنخیتی با فضای علمی و فرهنگی دانشکده نداشته و اساساً مرتبط با حوزه مطالعات زنان در دانشکده خانواده است. چگونه است که دانشگاه تهران با بودجه هنگفت موقوفات گسترده و حضور در عرصههای صنعتی و فناوری برای تأمین هزینههای خود به چنین اقداماتی روی میآورد؟!
بحران مالی نباید توجیهگر فروش اعتبار و هویت نهاد علم باشد. دانشکدهای که روزگاری مهد تربیت بزرگان علوم انسانی بوده نباید به تابلوی تبلیغاتی اندیشههای بیریشه بدل شود. آیا شأن علمی و هویتی دانشکده ادبیات به این میزان تنزل یافته که محفل برگزاری چنین مراسمات حاشیهساز و وارداتی قرار گیرد؟
از مسئولان مربوطه انتظار میرود نسبت به ضابطهمندسازی صدور مجوز استفاده از فضاهای دانشکده و جلوگیری از تکرار چنین اقدامات اینچنینی اقدام کنند. از مسئولان محترم، انتظار میرود پیش از آنکه فضای دانشگاه بیش از این در معرض انحرافات محتوایی و استحاله فرهنگی قرار گیرد، با درک مسئولیت خود نسبت به این نهاد علمی هرچه سریعتر؛
- روند صدور مجوز برای مراسمها، همایشها و تخصیص فضاهای دانشگاهی را به طور دقیق و شفاف ضابطه مند کنند.
- بر محتوای برنامهها و اهداف برگزارکنندگان نظارت مؤثر اعمال نمایند.
- از واگذاری بیضابطه فضاهای علمی به مجموعههای تجاری، سیاسی یا وابسته به جریانهای خاص جلوگیری کنند.
- با متخلفان از چارچوبهای مصوب دانشگاه، برخورد جدی و علنی صورت گیرد.
دانشگاه، تریبون آزمون و خطای هیچ جریان فرهنگی و سیاسیای نیست؛ حفظ قداست آن، وظیفهای است بر دوش همه مدیران و دغدغهمندان آموزش عالی کشور. مماشات با این روند، به معنای باز کردن دروازه دانشگاه به سوی ارزشزدایی و حاشیهسازی خواهد بود؛ مسیری که نه از دل آن تعالی علمی برمیخیزد، نه رشد اخلاقی.