عهــد عــزت
نیره قدیری
من اینجا و دلم لبنان است
قیامت ضاحیه و سیل تشیع
از ۷۰ نقطه جهان
در تشییع سید شهیدان.
بنازم به این شکوه، به این عزت.
آه که چقدر کوشیدم تا در تشییع تو حضور داشته باشم و علم برادرم را بردارم.
وای که نشد، که نشد، که نشد.
شبی سخت بر ما گذشت.
پل مجازی زدم و با اخبار تو لحظه به لحظه همسفر شدم.
دوباره همت و دوباره عهد
دوباره عزت و دوباره همّ
دوباره آه و دوباره غم
دوباره تداعی شد
ساعت یکوبیست حاج قاسم
و شب مهآلود و غمبار مفقودی رئیسجمهور عزیزمان، آقا سید ابراهیم.
آقای من، مولای من، بیا دگر
که طاقتمان طاق
و سینههایمان تنگ
و خواب از چشمانمان رفته
و رنگ از رخسارمان پریده
و اشکهایمان بیحساب سرازیر و مجالی نمیدهد.
دوباره این واقعه
یادآور دو فقدان شد برای یاران سید علی
و تداعی ارتحال امام برای یاران «روح الله» شد.
برگ خاطره تلخ(۱۴ خرداد ۶۸)
را با این حادثه ورق زدیم.
والعصر، والعصر
به زمانه قسم که
حزبالله زنده است
و مقاومت پیروز خواهد ماند.
سلام و درود خدا
بر امامین مقاومت
و اعوان و انصار مقاومت.
سید عزیز، شهادت گوارایت باد.