برخوردهای چکشی!(نکته ورزشی)
سید سعید مدنی
در لابلای خبرهای ورزشی هفته گذشته خواندیم که وزیر ورزش دستور داده تا تمام بازیهای پرسپولیس و استقلال در ورزشگاه آزادی برگزار شود. این در حالی است که بعد از بازگشایی این ورزشگاه، مسئولان آن اعلام کرده بودند که از این به بعد، فقط بازیهای مهم و ملی در آنجا برگزار میشود و به همین خاطر دو تیم پرطرفدار تهرانی نمیتوانند مثل گذشته در ورزشگاه آزادی از رقیبان خود میزبانی کنند.
به نظر ما این دستور وزیر محترم- که برخلاف نظر مسئولان ورزشگاه تأکید بر انجام تمام بازیهای دو تیم در آنجا دارد- از دو جنبه قابل بررسی و تأمل است. یکی از این نظر که ورزش ما برای برون رفت از مشکلات خودساخته و تصمیمات عجیب وغریب- و بعضاً تحقیرکننده- و باز شدن گرههای دست و پاگیر، به حضور قاطعانه مدیریتهای ارشد، از جمله شخص وزیر نیاز دارد و دیگر اینکه ریز و درشت مسئولان ورزش، از مدیریتهای کلان گرفته تا مدیران باشگاهها و رؤسای فدراسیونها و مسئولان ورزشگاه باید از عمق وجود باور داشته باشند که ورزش و ورزشگاه و امکانات و تجهیزات و... باید در خدمت مردم و جمعیت علاقهمند به ورزش قرار بگیرند.
بارها نوشتهایم که تا این باور در ذهن و گفتار و کردار مسئولان ورزش ملکه و نهادینه نشود، نمیتوان به تحقق انتظارات امیدوار بود و باز چنانکه به کرات نوشته و تأکید کردهایم این این باور و دیدگاه نزد برخی از کسانی که در ورزش، ردای مسئولیت پوشیده و خیلی هم برای رسیدن به این پست و مناصب دست و پا میزنند، ضعیف است. نفوذ و تاثیر چنین دیدگاهی است که موجب میشود درهای ورزشگاههای مجهز و مرمت شده بر روی «مردم» و تیمهای مردمی و پرطرفدار بسته شده و فقط بازیهای«مهم»! در آنجا برگزار شود.
باید معنای«مهم» را از مدیران و صاحبان این دیدگاه سؤال کرد. آیا تیمهایی که در هر بازی خود حداقل 30 تا 50 هزار طرفدار را به ورزشگاه میکشانند، «مهم» نیستند؟! آیا مهم از نظر شما این است که فلان«قربان مقامات» به ورزشگاه نزول اجلال کند یا فلان ستاره گرانقیمت خارجی برای بازی به آنجا برود؟ آیا مردم و هواداران- که بزرگترین سرمایه و حامی ورزش و ورزشکاران کشور هستند- و تیمهای ریشهدار و پرطرفدار از نظر شما «مهم» نیستند؟
برای برطرف کردن اینگونه ضعفها و کمبودهاست که میگوییم در خیلی از جاها حضور و مداخله مقتدرانه و به اصطلاح«چکشی» مقامات بالاتر ورزش لازم است. متأسفانه به دلیل نبود اینگونه برخوردها وفقدان یا کمرنگ بودن اصل «نظارت» بر مدیران ورزش در ردههای مختلف، چنانکه به کرات نوشتهایم بر کاروبار مدیریتی ورزش ما نوعی خودمختاری و ملوکالطوایفی حاکم شده و خواسته و ناخواسته خیلی جاها روابط و رودربایستی و تعارفات و تهدید و تطمیع، ملاک تصمیمگیریها و نحوه رفتار مدیران ورزش، رؤسای فدراسیونها و... شده و از این رهگذر مصالح ورزش و انتظارات به حق علاقهمندان و آنچه که «منافع ملی» مینامیم، قربانی روابط شخصی و منافع باندی رؤسا و باندهای ذینفوذ میشود.
هفته گذشته اظهارنظری از معاونت قهرمانی وزارت ورزش شنیدیم که در پی اعلام رأی کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال درباره اتفاقات ناخوشایند و تأسف برانگیز بازی پرسپولیس- تراکتور، گفته بود علیرغم نظر و رأی فدراسیون فوتبال، وزارت ورزش هم موضوع بازی ذکر شده را دنبال میکند. علاقهمندان به ورزش خوب میدانند که رأی اعلام شده از سوی فدراسیون فوتبال با اعتراض دو تیم روبهرو شد زیرا رأیی نیست که آنچنان قاطع و عبرتآموز باشد که از اتفاقات زشت و رفتارهای ناشایست و هنجارشکنانه احتمالی بعدی جلوگیری کند.
همه میدانیم که وقوع اینگونه اتفاقات و رفتارهای ناخوشایند و غیر اخلاقی در محیطهای ورزشی با توجه به هیجان حاکم بر ورزشگاهها و رقابت و رجزخوانیها تقریباً اجتناب ناپذیر است اما مجازات تیمها و مدیران و متخلفان، این رفتارها را در حرفهایترین سطوح ورزش به حداقل رسانده است.
واقعیت این است که به دلایل ذکر شده، این نوع رفتارهای قاطعانه و برخوردهای قانونی و بازدارنده در بسیاری از فدراسیونهای ورزشی ما- از جمله فوتبال- صورت نمیگیرد و در سایه اهمال و غفلت و بزدلی و روشهای معروف به«ماستمالی»! بعضی از مسئولان وتصمیمگیرندگان، خلافکاران جریتر و جسورتر شده و به اشکال و انحاء مختلف به تخلفات خود ادامه میدهند، به گونهای که افراد و عناصر سالم متضرر میشوند.
در هر حال امیدواریم مسئولان ارشد ورزش و شخص محترم وزیر- که خوشبختانه در ورزش دارای سابقه بوده و تقریباً از چم وخم و دردها و گرفتاریهای آن آگاه است- با درک حساسیتها و واقعیتهای ناخوشایند رایج، هرجا که میبیند و احساس میکند لازم و به نفع ورزش و در جهت خدمت به اهالی آن و در مسیر منافع ملی است، با صلابت و قاطعیت به مسائل ورود کند تا همانطور که در حاشیه راهپیمایی دشمنشکن مردم مقاوم و شجاع و نجیب ایران در روز 22 بهمن گفته بود، فراتر از شعارها «عملاً»، قدردان محبتهای این مردم بزرگ باشد. انشاءا...