علت تأکید فراوان اسلام بر وفای به عهد و پیمان
آنچه كه على(ع) را از سياستمداران ديگر جهان متمايز مىكند اين است كه او از اصل غدر و خيانت در روش، پيروى نمىكند ولو به قيمت اينكه آنچه دارد و حتى خلافت، از دستش برود، چرا؟
چون مىگويد اساساً من پاسدار اين اصولم، فلسفه خلافت من پاسدارى اين اصول انسانى است، پاسدارى صداقت است، پاسدارى امانت است، پاسدارى وفاست، پاسدارى درستى است و من خليفهام براى اينها، آن وقت چطور ممكن است كه من اينها را فداى خلافت
كنم؟!
به مالک اشتر مىفرمايد: مالک! هرگز عهد و پيمانى را كه مىبندى، با هر كه باشد، با دشمن خونى خودت، با كفار، با مشركين، با دشمنان اسلام، آن را نقض نكن.
بعد مىفرمايد: براى اينكه اصلا زندگى بشر بر اساس اينهاست؛ اگر اينها شكسته بشود و محترم شناخته نشود ديگر چيزى باقى
نمىماند.
* استاد مطهری، سیری در سیره نبوی، ص۸۳ (با تلخیص)