حالات ویژۀ معنوی (حکایت اهل راز)
آیتالله بهاءالدینی فرمودند: حالی داشتیم که وقتی میگفتیم: «اللّهمّ أذهِب عَنّی الوَجَع؛ خدایا درد را از من دور کن» درد میرفت. وقتی بود که سرم گیج میرفت. گویا اتاق میچرخید. گفتم: «اُسکُن». آرام شد.
سخنرانی نکردن بدون مطالعه
آیتالله بهاءالدینی، از حاج شیخ علی محدّثزاده، فرزند محدّث قمی (صاحب مفاتیح) نقل کردند که حدیثی را در منبر خواندم. شخصی از من پرسید: این حدیث در کجاست؟ یادم نبود. پدرم را شب در خواب دیدم که به من گفت: این حدیث در فلان کتاب است؛ اما تو چرا بیمطالعه منبر میروی؟!
نظر آیتالله بهاءالدینی دربارۀ مسجد جمکران
در پاسخ اینجانب که نظر شما دربارۀ مسجد جمکران چیست، فرمود: چیزی که من خود دیدهام این است که قریب ده بار در مُحاذات (مقابل) آن، حال من تغییر کرده و ناراحتیها برطرف شده است.
کسی که نماز میخواند
در تاریخ 24/6/1373 اینجانب (ری شهری) همراه فرزندم سعید - که تقریباً شانزده سال داشت - خدمت آیتالله بهاءالدینی رسیدم و از ایشان خواستم برایم دعا کند.
فرمود: خداوند عاقبت شما را به خیر ختم کند!
عرض کردم اعصابم ناراحت است، دست روی قلبم بگذارید و دعا کنید.
ایشان دست روی قلبم گذاشت و پس از ذکر صلوات فرمود: «بسم الله الرحمن الرحیم».
از ایشان تقاضا کردم سعید را موعظه کنند، قدری دربارۀ اهمیت نماز برایش صحبت کرد و در ادامه فرمود: کسی که نماز میخواند دروغ نمیگوید، تهمت نمیزند و همچنین سایر کارهای ناشایسته را انجام نمیدهد.
* کتاب: خاطرههای آموزنده، نوشته آیتالله محمدی ریشهری انتشارات دارالحديث قم