عدم پشتوانه سازی،حمایت نکردن مسئولان و برنامهریزی اشتباه فدراسیون علت ناکامی پولادمردان ایران در مسابقات جهانی
زنگ خطر برای وزنهبرداری به صدا درآمد
مسابقات وزنهبرداری قهرمانی جهان هشداری بود برای وزنهبرداری ایران که اگر اینگونه به مسیرش ادامه دهد درصد موفقیتش کمتر میشود.
مسابقات وزنهبرداری قهرمانی جهان در شرایطی به پایان رسید که تیم ایران با 4 پله سقوط در رتبه هفتم قرار گرفت تا سیر نزولی این رشته ادامه داشته باشد.
سقوط وزنهبرداری از بازیهای آسیایی اینچئون آغاز شد جایی که بهداد سلیمی تنها طلایی ایران بود و به جز وی تنها کیانوش رستمی صاحب گردن آویز نقره شد تا ایران حتی توان قرار گرفتن بالاتر از کشورهایی مثل عراق را نیز نداشته باشد.
پس از این مسابقات که با ناکامی نواب نصیرشلال، جابر بهروزی و مجید عسگری همراه بود تیم ایران راهی مسابقات جهانی شد اما با تصمیمگیری اشتباه مسئولان فدراسیون وزنهبرداری و برگزاری لیگ برتر چندین مصدوم و البته بدن ناآماده روی دست کادرفنی باقی ماند. این تصمیم مشابه تصمیمی بود که مسئولان فدراسیون درست چند روز مانده به آغاز بازیهای آسیایی اتخاذ کردند و در آنجا براری و بهادر مولایی مسابقات را از دست دادند.
برگزاری لیگ برتر پیش از مسابقات جهانی با مصدومیت و خستگی ملیپوشان همراه شد و شرایط به نحوی تغییر کرد که بسیاری از پولادمردان بخصوص بهداد سلیمی و کیانوش رستمی از بوجود آمدن چنین شرایطی گلایه کردند و این تصمیم فدراسیون را نابخردانه و در جهت تضعیف ملیپوشان دانستند.
در کنار این موضوع چند روز پس از بازیهای آسیایی اینچئون برخی ملیپوشان از بیتوجهی مسئولان وزارت ورزش و جوانان گلایه کردند و کادرفنی خواستار حضور مسئولان وزارت ورزش در سالن تمرینات برای روحیه دادن به وزنهبرداران شد اما این اتفاق رخ نداد.
سهمیه نیمهکاره برای ایران
ایران در کسب سهمیه المپیک برخلاف سال 2010 که به عنوان پنجمی رسید امسال ششم شد. پیش از المپیک لندن تیم ایران در سال 2010 به مقام پنجمی سهمیه المپیک رسید و پس از آن نیز در سال 2011 به مقام سومی جهان دست پیدا کرد تا هر 6 سهمیه المپیک بهدست آید. ایران امسال با وجود اینکه برخی از نفراتی که سال قبل در مسابقات جهانی غایب بودند مانند کیانوش رستمی و بهداد سلیمی را در اختیار داشت به مقام ششمی رسید. در مسابقات جهانی سال 2013 ایران بدون کسب مدال طلا سوم شد اما امسال با وجود کسب 2 طلای رستمی در ردهبندی امتیازی هفتم شد تا زنگ خطر برای وزنهبرداری به صدا درآید و نشان دهد که حتی حضور سلیمی و رستمی هم نمیتواند تضمینکننده موفقیت باشد.
شاید برنامهریزی فدراسیون اشتباه بوده یا کادرفنی که در این مدت این تعداد مصدوم روی دست تیم ملی مانده یا بیتوجهی مسئولان وزارت ورزش عامل مشکلات بوده، اما هر چه است اکنون وزنهبرداری ایران با وجود اینکه در سالیان اخیر روی ریل موفقیت قرار داشت، در سراشیبی افتاده و تنها هدف و آرزویش گرفتن سهمیه المپیک است.
نصیرینیا: سلیمی نباید
در هر مسابقهای شرکت کند
ملیپوش اسبق وزنهبرداری ایران معتقد است بهداد سلیمی اگر تنها در مسابقههای جهانی شرکت میکرد حتی میتوانست رکورد جهان را نیز تغییر دهد.
شاهین نصیرینیا درباره عملکرد ایران در مسابقههای جهانی وزنهبرداری و ناکامی بهداد سلیمی در کسب سومین طلای خود اظهار کرد: بهداد سلیمی تلاش کرد که مدال طلا بگیرد اما خیلی سخت است ورزشکار بعداز رقابتهای سنگین بازیهای آسیایی در یک رقابت سنگین دیگر نیز نتیجه لازم را بگیرد و کم میآورد. این موضوع هم برمیگردد به برنامهریزی بد فدراسیون که قهرمانان را به همه مسابقهها میفرستد و حضور در مسابقههای سنگین و فشاری که هست نیز باعث میشود ورزشکار یک جا کم بیاورد.
وی ادامه داد: بهداد وزنهبرداری است که سطح او دیگر سطح جهانی است و اگر در بازیهای آسیایی شرکت نمیکرد خیلی بهتر بود زیرا ممکن بود آسیب ببیند یا در جهانی ببازد که این اتفاق هم رخ داد. در واقع از اول سال باید برنامهریزی میشد که نفرات اصلی در جهانی یا بازیهای آسیایی وزنه بزنند و یک سری نفرات نیز برای روحیه گرفتن به تیم ملی میآمدند اما متاسفانه در تیم ملی همین چند نفر وجود دارند که کیانوش رستمی و بهداد سلیمی از اول مشخص بود مدال کسب میکنند.
نصیری نیا با بیان اینکه برای بهداد وزنههای بدی انتخاب نشد، تصریح کرد: انتخاب وزنه ملاک کار بهتر نیست و اینکه ورزشکار به چند درصد آمادگی جسمانی میرسد، چقدر کارهای بدنسازی و استقامتی خوب انجام شده و چه زمانی به اوج قدرت و سرعت میرسد، مهم است. به نظرم وزنههایی که انتخاب شد انتخابهای بدی نبود اما اگر بهداد تنها در جهانی شرکت میکرد حتی میتوانست رکورد جهان را نیز جابهجا کند.
وی افزود: وزنهبردارانی چون نورالدینوف ازبک یا ایلیا ایلین در بازیهای آسیایی شرکت نکردند زیرا وقتی ورزشکار از لحاظ سطح جهانی به جایی میرسد، نباید در هر مسابقهای شرکت کند، این خندهدار است که قهرمانان ما در مسابقههای آسیایی یا جام باشگاههای آسیا وزنه بزنند. اما وقتی سازماندهی در کار نباشد وضعیت همین است.
غفلت از پشتوانه سازی
قهرمان اسبق وزنهبرداری با اشاره به حضور نفرات مصدوم در تیم ملی بیان کرد: وقتی پشتوانهسازی نداشته باشیم، نفر دیگری نیست بیاید وزنه بزند. اگر یکی دو سال پیش نفراتی را در تیم ملی پرورش میدادیم الان 10-20 نفر پشتوانه داشتیم. زمانی که خود ما وزنه میزدیم تیمهای ملی نوجوانان، جوانان و حتی امید داشتیم که فعال بود و پشتوانه داشتیم، بنابراین لازم نبود در هر مسابقهای من، حسین رضازاده یا حسین توکلی برویم وزنه بزنیم. در واقع نفراتی وجود داشت که هر زمان احتیاج بود در مسابقههای دیگر شرکت میکردند.
او ادامه داد: اما جوانان ما به مسابقههای آسیایی و جهانی نمیروند، نوجوانان به مسابقهها اعزام نمیشوند در نهایت ورزشکار هم وقتی میبیند به هیچ مسابقه اعزام نمیشود با چه امیدی باز هم تمرین کند. قهرمانان بزرگ ما نظیر بهداد سلیمی تلاش میکنند اما حمایت نیست. فدراسیون باید حمایت را جذب کند و خیلی وسیعتر عمل کند، حمایت که در خانه آدم را نمیزند. زمانی که اردوها شروع میشود به صورت مقطعی به وزنه برداران میچسبند و پشت مدالهای آنها پنهان میشوند روز بعدش همه چیز فراموش میشود و دیگر بهداد سلیمی و کیانوش رستمی را نمیشناسند.
در آینده همین مدالها را هم نمیتوانیم بگیریم
نصیری نیا در ادامه بیان کرد: مسئولان ورزش باید نگاه ویژهای به وزنهبرداری داشته باشند. این اتفاق زنگ خطری بود که اگر همین روند ادامه پیدا کند متاسفانه نمیتوانیم همین قهرمانها را هم در آینده نگه داریم و یا همین مدالها را بگیریم. از طرفی فدراسیون هم باید کمک بخواهد و دست همه را باز کند و هیاتهای استانی و مربیانی هم که وزنهبردارانی را به تیم ملی میدهند، سهمی داشته باشند. هیاتهای استانی با بودجه 2-3 میلیونی چه کاری میتوانند انجام دهند، اگر وزنهبرداری بخواهد بیاید تهران تمرین کند هیچ سالن مناسبی وجود ندارد و هیئت تهران نیز واقعا دست و پا بسته است. باید به استانها توجه شود. باید به ورزشکاران خسته نباشید گفت چرا که بدون هیچ چشمداشتی کار میکنند زیرا در ورزش ما نه پول هست، نه توجه، فقط عشق به ورزش وجود دارد، بنابراین جا دارد به بهداد و تمام ملیپوشان خسته نباشید گفت، آنها باید سرشان را بالا نگه دارند زیرا کار هر کسی نیست که بدون پول و توجه بتواند مدال جهانی بگیرد.
نصیری نیا درباره برنامهریزی برای جهانی 2015 نیز گفت: فدراسیون وزنهبرداری تنها یک تیم را نگه داشته و به هیچ استانی که امکاناتی داده نشده، لیگ برتر نیز خروجی ندارد و تنها دو سه تیم به صورت حرفهای در آن کار میکنند که در نهایت باعث میشود ورزشکاری مانند بهداد 10-15 روز قبل از جهانی بیاید در لیگ شرکت کند. بنابراین باید از امروز کار را شروع کنیم، باید برای دو سه سال آینده تیم بسازیم. در این صورت برای سالهای آینده حداقل 20 نفر داریم، تیمی هم که الان است باید استراحت داشته باشد و پس از آن برای مسابقههای سال آینده آماده شود.
توکلی: باید از این نتیجه راضی باشیم
حسین توکلی قهرمان پیشین وزنهبرداری المپیک ۲۰۰۰ سیدنی در خصوص نتایج تیم ملی وزنهبرداری در مسابقات جهانی اظهار داشت: درست است که این نتیجه نمیتواند برای ما راضیکننده باشد اما با توجه به داشتههایمان و موجودیتی که در شرایط کنونی وزنهبرداری ما دارد باید به این نتیجه راضی باشیم.
وی افزود: در مسابقات جهانی 8 مدال طلا در کل دنیا تقسیم شد و یکی از این مدالها به ایران رسید و روسیه با آن عظمت و پشتوانهسازی با خوش شانسی یک مدال طلا کسب کرد، البته این مدال نیز به دلیل آماده نبودن بهداد سلیمی بود.
دارنده مدال طلای مسابقات وزنهبرداری المپیک 2000 سیدنی در ارتباط با عملکرد بهداد سلیمی خاطرنشان کرد: سلیمی در 2 مسابقه سنگین پیش از این شرکت کرده بود و بیتردید نمیتوان برای همه مسابقات آمادگی محض داشت. کیانوش رستمی برعکس سلیمی در این مسابقات در اوج خود قرار داشت اما سلیمی نقطه اوجش در بازیهای آسیایی بود اما به اعتقاد من این 2 وزنهبردار میتوانند در المپیک ریو 2 طلای خوشرنگ برای ایران به دست بیاورند.
توکلی عنوان کرد: این مدال چیزی از ارزش بهداد کم نخواهد کرد. به اعتقاد من چون در بازیهای آسیایی رقابت کمتر بود اما در این مسابقات رقابت بیشتر شده بود، بهداد کمی به مشکل برخورد. بهداد میتوانست در اینچئون کمی ضعیفتر عمل کند تا در آلماتی به مشکل نخورد اما به هر شکل ورزش حرفهای است و چنین رخدادهایی در آن طبیعی است. از سوی دیگر توقعات نیز از بهداد سلیمی زیاد شده بود و او یک سال در میادین نبود و به همین دلیل استرسش بیشتر شده بود و حتی قصد داشت همه چیز را جبران کند ولی برعکس ضربه خورد.
نباید یک طرفه
به قاضی رفت
وی ادامه داد: همانگونه که سلیمی اشاره کرده باید کارایی مدیریتی هم مانند انتظارات از وی 100 درصد باشد اما متاسفانه مسئولان به سلیمی و وزنهبرداران بیتوجه بودند. از سوی دیگر برخی از وعدههایی که به بهداد داده شده بود محقق نشد و نباید در این خصوص یک طرفه به قاضی رفت. داشتههای ما بیشتر از این نبود و حتی چند نفر نیز به دلیل مصدومیت کنار رفتند ولی با این حال با این نفرات نتیجه خوبی کسب شد.
سرمربی سابق تیم ملی نوجوانان کشورمان تصریح کرد: به اعتقاد من میتوانستیم در 2 وزن بهتر عمل کنیم. کیانوش رستمی بهترین وزنهبردار ایران بودو کیا قدمی نیز خیلی خوب کار کرد و حداکثر نتیجهای که میتوانست برای ما در این وزن رقم بخورد پنجمی بود که قدمی این عنوان را از آن خود کرد. البته بهرامزاده فاصله زیادی با روزهای اوجش داشت و عسکری و رضائیان نیز خودشان نبودند.