مراقبه سالک ( مراقبه سالک )

(بدان ای سالک راه حق!) رقب و راقب به معنی نگریستن و حفظ کردن است. سالکی که اعمال نفس را تحت نظر می‌گیرد و خود را حفظ می‌کند که از طریق حق منحرف نشود آن سالک اهل مراقبه است. سالکی که در طریق حق واقع بود و به حق همیشه نظر داشت اهل مراقبه است. مراقبه سه درجه دارد:
درجه اول مراقبه این است که سالک سیر به سوی حق دارد.
درجه دوم توجه یافتن به مراقبه حق است. سالک متوجه می‌گردد که حق متعال مراقب اوست. درجه سوم مراقبه‌ای است که سالک نسبت به آثار وجودی حضرت حق داراست. کیفیت تجلیات حضرت احدیت را پیوسته موردنظر دارد. قسم اول را می‌توان مراقبه مقدماتی، دوم را متوسط و سوم را عالی نام نهاد...
نوعا اشخاصی که از دست رقیب زبردست خود (شیطان) جان سالم بدر نمی‌برند، در مراقبه اول هستند و علتش این است که در پی مشتهیات نفس بوده و هرچه می‌خواهند برای خود می‌خواهند و خود را منظور دارند چون از خودپرستی خلاص نشده و خواسته آنها نفسانی است و رقیب بر آنها غالب می‌گردد. اما آنهایی که از مراقبه اول خارج شده در مراقبه دوم واقعند از آن جهت که از آنها سلب اراده شده و نظر خود را کنار گذارده‌اند، رقیب نمی‌تواند بر آنها غلبه کند چه اینها جزو احزاب الهی هستند و حزب‌الهی در همه جا غالب است. احزاب الهی دوستان خدا هستند، کسانی هستند که عشق و محبت حق ساحت دل آنها را فراگرفته است، دل آنها در تصرف حق است دلی که در تصرف حق باشد رقیب نمی‌تواند در آن دل راه یابد.(1)

1- مقامات معنوی، محسن بینا، ج1، ص 146