صبحِ صـادق
مریم عرفانیان
محاصره، عطش، کودکِ ششماهه
ندایِ «هَل مِنْ ناصِرٍ یَنْصُرُنی»
لحظههای بمباران
بوی باروت و خون!
این روزها تکرار میشود تاریخ!
کربلا، عاشورا...
و
افتخار پدران، مدالِ سُرخ خون فرزندانشان بر سینه است!
و
مادران، آخرین لالایی را برای کودکانِ شهیدشان میخوانند
لالا لالا غزه
لالا لالا بیروت
لالا لالا ضاحیه
لالا لا...
این روزها، جایِ توپ و لیلی و فلاخن
اسباببازی بچهها شده چوب، مبل و حمل پیکرِ خواهر و برادر
میدانم، خوب میدانم
از دلِ این خونینجگرها
صبحِ صادق در راه است
میدانم، خوب میدانم که
هر کودک فلسطینی و لبنانی تکّه چوبی به دست میگیرد
و
صهیونیست را نابود میکنند
«یا حجه بنالحسن، عجل علی ظهورک»