سلیمی: حمایت نباشد، طلایی در کار نیست!

سرویس ورزشی-

در آخرین روز مسابقات وزنه‌برداری قهرمانی جهان، وزنه‌برداران دسته فوق سنگین بر روی تخته آمدند تا قهرمان این وزن نیز مشخص شود. مهم‌ترین اتفاق در رقابتهای فوق سنگین، بازگشت مجدد بهداد سلیمی پس از یک سال غیبت به صحنه جهانی بود. در سال گذشته و درغیاب سلیمی عنوان قوی‌ترین مرد جهان به روسلان آلبگوف روس رسید اما بهداد برای پس گرفتن این عنوان قدم به تخته مسابقات گذاشت.
همان‌طور که انتظار می‌رفت رقابت اصلی در این وزن میان بهداد سلیمی، روسلان آلبگوف و الکسی لووچف از روسیه بود. سلیمی برای نخستین حرکت پشت وزنه 206 کیلوگرم قرار گرفت که آن را بالای سر برد. دو رقیب بهداد نتوانستند حرکت اول خود را با موفقیت پشت سر بگذارند. در حرکت دوم البگوف 205 کیلوگرم را بالای سر برد اما لووچف باز هم 205 کیلوگرم را انداخت. لووچف سومین وزنه را هم انداخت اما آلبگوف وزنه 210 را بالای سر برد تا کار سلیمی سخت شود. سلیمی وزنه 211 را دو بار بالای سر نبرد و نقره گرفت.
در حرکت دو ضرب زمانی که آلبگوف در نخستین حرکت 245 کیلوگرم را بالای سر برد، یک کیلوگرم وزنه درخواستی برای سلیمی افزایش داده شد. او با 246 کیلوگرم کارش را دوضرب آغاز کرد که در مهار آن موفق بود. در حالی که آلبگوف در دومین حرکت 252 کیلوگرم را درخواست داده بود، سلیمی پشت وزنه 251 کیلوگرم قرار گرفت که توانست آن را بالای سر ببرد. او در آخرین حرکت باید وزنه 257 کیلوگرم را مهار می‌کرد که موفق عمل نکرد و با مجموع 457 کیلوگرم نایب قهرمان جهان شد. او در دو ضرب مدال برنز را کسب کرد. الکسی لووچف دیگر وزنه‌بردار روس با مهار وزنه 257 کیلوگرم مدال طلا دوضرب را بدست آورد و آلبگوف نیز با 252 کیلوگرم به مدال نقره رسید.
اشک‌های  سلیمی روی سکو جهانی
بدین ترتیب بهداد سلیمی با نایب قهرمانی در مسابقات جهانی وزنه‌برداری نتوانست عنوان قوی‌ترین مرد جهان را به ایران آورد. سال گذشته روسلان آلبگوف روس با قهرمانی در مسابقات لهستان این عنوان را به خود اختصاص داده بود که همچنان این عنوان در اختیار این وزنه‌بردار ماند.سلیمی در سال‌های 2010 و 2011 نیز به عنوان قوی‌ترین مرد جهان معرفی شد. او که از سال 2009 تاکنون در 9 مسابقه متوالی قهرمانی آسیا، بازیهای آسیایی، رقابتهای جهانی و المپیک عنوان قهرمانی را به دست آورده بود، پس از نایب قهرمانی در رقابتهای جهانی از فرط ناراحتی در هنگام مراسم توزیع مدال اشک ریخت. او در تمام مدتی که سرود روسیه در حال پخش بود نتوانست جلوی اشک‌های خود را بگیرد.
ایران هفتم شد
در پایان مسابقه‌های جهانی وزنه‌برداری امتیازاتی که وزنه‌برداران به دست آوردند محاسبه شد و در نهایت ایران در رده هفتم جهان قرار گرفت. این اتفاق در حالی رخ داد که در سال‌های 2011 و 2013 تیم ایران توانسته بود مقام سوم جهان را به خود اختصاص دهد. چین، قزاقستان و روسیه، به ترتیب در رده‌های اول تا سوم جهان قرار گرفتند.
انتقاد سلیمی از وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک
اما بهداد سلیمی پس از، از دست دادن مدال طلای جهان گفت: من یک سال و اندی کنار گذاشته شدم و آنچنان تمرین نداشتم. بنابراین فرمت بدنم به هم ریخت و شرایطم خوب نبود. زمانی هم که به عرصه رقابت‌ها بازگشتم در بازی‌های آسیایی شرکت کردم، پس از آن به اجبار در لیگ برتر وزنه زدم که خودم اصلا به این کار راضی نبودم و همین موضوع باعث شد بدنم افت کند. زمان وزنه زدن در جهانی نیز وزنه‌ها برایم سبک بود اما وقتی می‌خواستم آنها را بالا بکشم دیگر توان نداشتم. من هرچه زور داشتم برای زدن وزنه‌ها گذاشتم.
سلیمی با گلایه از مسئولان وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک بیان کرد: این اتفاق و از دست رفتن طلای جهان تلنگری بود برای وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک تا ورزشکارانی مانند بهداد سلیمی را دریابند و حواس‌شان به آنها باشد. در غیر این صورت مدال طلایی در کار نیست. وزارت ورزش اگر برای المپیک برزیل می‌خواهد بهداد طلا بگیرد، باید حواسش به من باشد و به قهرمانش رسیدگی کند. در واقع اگر به من رسیدگی می‌شد، مطمئن باشید طلا می‌گرفتم. وی ادامه داد: روس‌ها به این خاطر طلای جهان را گرفتند که عنوان قوی‌ترین مرد جهان برایشان ارزش داشت و به قهرمان‌شان رسیدگی کردند اما برای ما این عنوان اهمیتی نداشت، وقتی قهرمان المپیک را دو سال کنار می‌گذارند، بعد از آن چنین اتفاقی رخ می‌دهد. ملی‌پوش فوق‌سنگین ایران در پاسخ به این پرسش که چرا بر روی سکوی قهرمانی گریه می‌کرد، بیان کرد: برای من خیلی سخت و دشوار بود که سرود ملی‌ام خوانده نشد. من همیشه تجسم کرده بودم که قهرمان می‌شوم و سرود ایران نیز خوانده می‌شود اما آنچه که فکر می‌کردم برعکس شد و همین موضوع باعث شد دلم بسوزد. من طلا را از دست داده بودم که خیلی حیف بود.