مطمئنم لحظه مرگ لبخند به لب داشت

مجید مجیدی
وقتی خبر پرواز ملکوتی جواد شریفی عزیز را شنیدم ،ناباورانه دریک شوک به سر بردم وهمه خاطرات و لحظات زیبا و دوست داشتنی دوسال همکاری در پروژه پیامبر(ص) و خاطرات او از حماسه‌هایش در دوران دفاع مقدس در ذهن من زنده شد.
اوکسی بود که خود را وقف انقلاب و دفاع مقدس کرده بود. تمام بدن او پر از ترکش بودو بارها و بارها در جنگ مجروح شده بود. هرجا خطر بود جواد بود،هرجا ماموریت غیر ممکن ،عملیات خنثی سازی بمبی عمل نکرده،دردوران جنگ بود جواد بود که بمب را خنثی کند. او مرد عمل بود و بی‌ادعا بود،پر تلاش و تواناواز همه مهمتر مهربان وبردبار.جواد خلاق بود و ادوات بسیاری را برای پروژه پیامبر (ص)ساخت از جمله تجهیزات بسیار زیادی را ساخت که از او به یادگار در سینما خواهد ماند. هیچ کاری برای او غیر ممکن نبود و برای همین هرچه در ذهن داشتم به اومی گفتم وجواد به بهترین شکلی ایده های مارا جامه عمل می پوشاند. در یکی از صحنه‌های فیلم که در کنار سواحل خلیج فارس بود ،تلاطم دریا را داشتیم و من می خواستم که موجهای بزرگ وسهمگین به ساحل بیاید. به جواد گفتم امکان چنین چیزی وجود دارد که بعدها با   CGI(جلوه های کامپیوتری) تقویت کنیم. به من اطمینان داد که امکان پذیر است. فقط یک ماه فرصت می‌خواهد که آن وسایل را بسازد.
او به شکل ناباورانه ای تجهیزاتی ساخت که موج های بزرگ و عظیمی به ساحل برگرددکه این ارتفاع موجها به چهار تا شش متر می رسید.این کار او همه را به وجد آورده بود.جواد که به زبان انگلیسی مسلط بود با عوامل خارجی فیلم ارتباط بسیار دوستانه و حرفه ای برقرار کرده بود و استرارو از او به عنوان معجزه گر نام می برد.جواد عاشقانه خود را وقف پروژه پیامبر اکرم (ص)کرد.
 ان شاء الله که دردیار باقی حضرت رسول (ص) شفیع او باشد.
رازی در جواد شریفی بود که همه اورا دوست داشتند. همه عاشق اوبودند. راز او مهربانی بود.ساده بود و شریف. همیشه لبخند به لب داشت. من مطمئنم لحظه مرگ لبخند به لب داشت.
یادش‌و آثارش همیشه در ذهن ودلمان خوهد ماند.