سینمای ایران در آغاز دگرشـدگی.
پژمان کریمی
چهل و یکمین دوره جشنواره بینالمللی فیلم فجر به پایان رسید.
این دوره از جشنواره در حالی برگزار شد که:
یک- به دلیل وقوع اغتشاشات آمریکایی ـ صهیونیستی و تجزیهطلبانه چهار ماهه یا به عبارتی فتنه ۱۴۰۱ بخشی از جامعه سینمایی ایران اقدام به تهییج عمومی علیه انقلاب و جمهوری اسلامی کرد و عملاً خواهان سرنگونی نظام دینی شد. در همین مسیر بود که سناریوی تحریم جشنواره فیلم فجر به مرحله اجرا رسید و با استقبال رسانههای معاند نظیر بیبی سی فارسی، سعودی اینترنشنال، صدای آمریکا و... روبهرو گردید.
دو- برخی از فیلمهای سینمایی، در حال تولید، به دلیل انصراف برخی سینماگران معاند از همراهی، با احتمال تعطیل روبهرو شد. احتمالی که با تدابیر تهیهکنندگان و کارگردانان و سازمان سینمایی، تحقق نیافت.
به جرات میتوان گفت، فتنهگری بخشی از جامعه سینمایی در فتنه امسال با فتنهگری همین بخش، در فتنههای گذشته مانند آنچه در سال ۸۸ رخ داد، قابل مقایسه نبود. در این دوره به شکل علنی برخی صنوف سینمایی، وارد معرکه شدند و به سهم خود به آتش فتنه دمیدند. شنیدههای موثق حاکی است که فتنهگران منسوب به سینما، تردیدی نداشتند که نظام اسلامی بهواسطه اغتشاشات هدف حمایت مادی و غیرمادی بیگانگان و گروهکهای مسلح تروریستی مانند کومله و پژاک و... در آستانه سقوط است و باید خط جدایی میان خود و نظام را پررنگ و آشکار سازند. آنان به اندازهای به وقوع براندازی مطمئن بودند که برخلاف گذشته، بدون کوچکترین ملاحظهای، شمشیر عناد خود را از نیام برکشیده بودند. در همین راستا، کشف حجاب برخی زنان بازیگر و البته بازیخورده، قابل معناست. اما با وجود بهراه افتادن جنگ احزاب و تحرکات مسلحانه، با فداکاری و رشادت نیروهای مدافع امنیت و شهادت دهها رزمنده، بساط فتنه ۱۴۰۱ برچیده شد. تحریم جشنواره فجر نیز که با هدف برپا نشدن آن تدارک دیده شده بود، نه تنها برگزار گردید بلکه افقهایی روشن از سینما و هنر انقلاب را پیش رو نهاد.
چنین که:
یک- در این دوره از جشنواره ۷۵ فیلم از سینمای ایران، متقاضی حضور در بخش مسابقه سودای سیمرغ شدند. این در حالی بود که در جشنواره چهلم ۷۰ فیلم در مقام متقاضی درآمدند.
دو- ۲۶ فیلم از ۲۵ کشور به بخش مسابقه بینالملل راه یافتند.
سه- امسال حضور سینماگران انقلابی و برخاسته از بطن سینمای شهرستانها و نمایش و جلوه آثار دارای موضوعات و مضامین دینی و انقلابی و بر شده از تاریخ انقلاب و دفاع مقدس چشمگیر بود. مانند کار درخشانی چون «سرهنگ ثریا».
باید گفت، شکلگیری سینمای تراز انقلاب و جمهوری اسلامی همواره یک آرزو برای دغدغهمندان نسبت به اسلام و انقلاب بود. سینمای ایران باید در مسیر پالایش از عناصر معاند با دین الهی و انقلاب اسلامی قرار میگرفت. تحریم سینما و جشنواره در سال ۱۴۰۱ میدان را برای پالایش و انزوای معاندان بهدست خودشان هموار کرد و عرصه را برای شناختن استعدادهای هنرمندان انقلابی و ظهور آثار درخشان ارزشمند مهیا نمود. بیگمان سینمای تراز مطلوب در حال شکلگیری است و در صورت صیانت فضای فعلی توسط کارگزاران فرهنگی و سینمایی و ادامه کوشش و مجاهدت سینمایی هنرمندان متعهد، سینمای ایران نیز چون ساحت ادبیات کشورمان، تبدیل به فضای بالنده برای تجلی ارزشهای الهی و انقلابی میشود.