اوج نگاه پست مدعیان اصلاحات به مقام والای زن
سرویس سیاسی ـ
روزنامه شرق دیروز در صفحه یک خود عنوانی نشانده که از این قرار است؛ «گزارش میدانی شرق از زنان شاغل در سرویسهای بهداشتی عمومی».
همانطور که پیداست و سوابق سیاه آنها نیز نشان میدهد، مدعیان اصلاحات مرض سیاهنمایی دارند. موفقیت و پیشروی روزافزون زنان ایرانی در علم و فناوری و فعالیتهای گسترده و مؤثر فرهنگی و اجتماعی را سانسور میکنند و در عین حال داعیه دروغین حمایت از زنان دارند، از طرفی نیز با تیرهای زهرآگین و ضریب رسانهای، بانوان محترم شاغل در برخی شغلها را تحقیر میکنند و مورد اهانت قرار میدهند. متأسفانه در همان صفحه نخست این روزنامه تصویر بانویی که صورت خود را با دست پوشانده و مشغول امور پاکیزگی یک محیط عمومی است، منتشر شده که اوج نگاه پست مدعیان اصلاحات به مقام والای زن و بهرهبرداری آلوده سیاسی آنها از مشکلات این قشر گرانمایه را نشان میدهد.
کجای دنیا عفو آشوبگران «وظیفه» دولت است؟!
روزنامه سازندگی روز گذشته به نقل از حسین مرعشی، دبیرکل حزب کارگزاران، وعده رئیسجمهور برای عفو اهالی رسانه، فرهنگ و ورزش را «مفید اما دیرهنگام» توصیف کرده و ابراز امیدواری کرده که این عفو نه از موضع منتگذاری، بلکه از باب یک «وظیفه ملی که بر عهده دولت است» باشد!
این اظهارات وقیحانه مدعیان اصلاحات بار دیگر نشان میدهد که این جریان نهتنها حاضر به پذیرش اشتباهات و خطاهای خود نیست، بلکه همواره و حتی در برابر عفو و بخشش نظام نیز موضع طلبکارانه اتخاذ مینماید! آقای مرعشی لازم است تبیین کنند چگونه بخشش اظهارات تفرقهافکن، التهابآفرین و فاقد سند و مدرک برخی سلبریتیها – که در همه جای دنیا مورد محاکمه و پیگرد قضایی است – یک وظیفه ملی برای دولت محسوب میشود؟ آیا ایشان اساسا ابراز سخنان فاقد سند و مدرک که منجر به خسارات جانی و مالی بسیار و سوءاستفاده دشمنان در یک جنگ بزرگ ترکیبی گشته است را جرم نمیدانند؟ یا معتقدند صرف هنرمند بودن یا ورزشکار بودن و امثالهم منجر به مصونیت کامل قضایی برای شخص میگردد؟ اگر هنرمند یا ورزشکاری با ادعاهای واهی اقدام به تخریب شخص ایشان یا حزب متبوعشان گردد، ایشان باز هم بر همین عقیدهاند؟ یا اینکه فقط سینه سپر کردن مقابل نظام را به هر نحوی جایز میدانند؟
لازم به ذکر است دولت ترکیه پس از یک کودتای ناموفق، تاکنون حدود 60 هزار تن از کارکنان دولت و ارتش را بازداشت، اخراج و یا تحت بازجویی قرار داده است. ولی در جمهوری اسلامی ایران، بعد از یک توطئه گسترده که بخش قابل توجهی از پازل آن را فعالیت رسانهای افراد مشهور و تأثیرگذار تشکیل میداد، رهبر معظم انقلاب و دولت اقدام به عفو گسترده این افراد نمودهاند.