برای یتیمان و مظلومان‌گریه می‌کرد (حدیث دشت عشق)

 

 

 

در پنجمین سالگرد شهادت شهید مدافع حرم حجت‌الاسلام جابر حسین‌پور (زهیری) قرار داریم. این شهید، 18 خرداد سال 1369 در کشور کویت متولد شد. وی از همان کودکی اهل مسجد بود و به خواندن دروس حوزوی علاقه‌مند شد. بنابراین برای تحصیل علوم دینی به ایران آمد. مسیر رشد معنوی و اخلاقی جابر به گونه‌ای طی شد که سرنوشت دیگری جز شهادت برای او قابل تصور نبود. همسر شهید مدافع حرم جابر حسین‌پور (زهیری) در مصاحبه‌ای گفته بود: «من همیشه می‌گویم شیخ جابر اگر شهید نمی‌شد واقعا بی‌انصافی بود. شهادت حق او بود. آیا انسانی که با ‌گریه یتیم ‌گریه می‌کرد و با ذکر یادی از امام حسین(ع) و زینب کبری(س) ‌اشک چشمانش سرازیر می‌شد و کسی که همیشه سر و پای پدر و مادرش را می‌بوسید. کسی که همه کوچک و بزرگ عاشقانه دوستش داشتند و کسی که برای راحتی زندگی همسر و فرزندانش از چیزی دریغ نمی‌کرد، کسی که دائم‌الوضو بود، آیا حقش غیر از شهادت بود؟» این‌گونه بود که راهی نبرد با داعش و گروهک‌های تروریستی تکفیری شد و سرانجام روز 23 دی سال 94 در حلب سوریه به آرزوی خودش یعنی مقام والای شهادت رسید. برادر شهید جابر زهیری در مصاحبه‌ای گفته بود: «فیلمی از قبل شهادت جابر داریم که می‌گوید؛ ‌‌ای خدا چرا مرا شهید نکردی، دعا می‌کند که دوباره به جبهه برود و می‌گوید؛ من تا لحظه شهادت نمی‌خواهم جبهه را رها کنم.»