راهزن مشهوری که یکی از اصحاب و راویان صادقین شد! (حکایت خوبان)

 

 

«فضیل ابن‌عیاض» در ابتدای زندگی خود یکی از راهزنان مشهور بود. شبی هنگام بالا رفتن از دیوار صدای شخصی را شنید که این آیه از قرآن را تلاوت می‌کرد: «الم یأن للذین امنوا ان تشخع قلوبهم لذکرالله» آیا آن هنگام نرسیده است که مومنین قلبهایشان خاضع شود. (الحدید-16) فضیل از نیمه راه دیوار فرود آمد و این آیه چنان در قلب او اثر گذاشت که زندگی‌اش را دگرگون کرد و با کمال اخلاص و صفای دل گفت: پروردگارا چرا. نزدیک شده و هنگام خشوع رسیده است. آن شب را به خرابه‌ای پناه برد و در همان خرابه عده‌ای مسافر بودند که در آن خرابه بار انداخته و در فکر کوچ و حرکت بودند که با دیدن فضیل به یکدیگر می‌گفتند: از شر فضیل چگونه خلاص شویم، قطعا در این موقع شب بر سر راه ما کمین کرده تا دستبردی بزند. از شنیدن گفت‌وگوی کاروانیان فضیل بیشتر متاثر و ناراحت شد که چقدر من بدبختم و پیوسته خاطرآسوده خانواده‌هایی را به تشویش انداخته آنها را از طرف خود نگران می‌کنم. از جای خود حرکت کرد و خود را به کاروانیان معرفی کرد و گفت: آسوده باشید دیگر کاروانی از دست من ناراحت نخواهد شد. (1) شیخ طوسی او را در شمار یاران و راویان حضرت باقر(ع) و حضرت صادق(ع) آورده است. (2)

____________

1- داستان‌ها و پندها، مصطفی زمانی وجدانی، ج 4

2- رجال شیخ طوسی، ص 128