ادبیات عزتمندانه و ضدیت با زورگویی غرب برای مدعیان اصلاحات ملالآور است
سرویس سیاسی-
روزنامه شرق در سرمقاله دیروز خود نوشت: «قطعنامه آژانس بینالمللی انرژی اتمی با ۳۰ رأی موافق، دو مخالف (روسیه و چین) و سه ممتنع (هند، پاکستان و لیبی) به تصویب رسید. بانیان قطعنامه با هوشمندی، لحن آن را ملایم گرفته بودند تا راه برای مذاکرات احیا مسدود نشود. گفته شده لحن قطعنامه پیشنهادی سه کشور اروپایی با پادرمیانی آمریکا تعدیل شد. رأی منفی دو قدرت اصلی شورای حکام، مهم و در شرایط متغیر و پرشتاب مناسبات بینالمللی، نمایانگر عدم اجماع بر سر موضوع ایران در برنامه هستهای بین قدرتهای جهانی (کشورهای ۱+۵) است. با وجود این، نگاهی گذرا به پیشینه این دو کشور، امید برای تداوم مواضع را کمفروغ میکند. از این جهت، شرطبندی به مواضع چین و روسیه در روند تنش رو به تزاید ایران با غرب به مصلحت ما نیست.»
نکته قابل تامل این است که اصلاحطلبان میگویند روی روسیه و چین که رای مخالف دادهاند نباید حساب بازکنیم اما معتقدند روی غربیهایی که بانی این قطعنامه بودند میشود حساب باز کرد.
در ادامه سرمقاله شرق آمده: «ایران از چند هفته قبل از تصویب قطعنامه شورای حکام و احتمالا با آگاهی از تصویب آن، مواضع سختتری را در قبال آژانس اتخاذ کرد و ادبیات خود با آن را تهاجمی کرد. تعدادی از دوربینهای فراپادمانی آژانس را قطع و با صدور بیانیهای آن را به آژانس اعلام کرد. در بیانیه سازمان انرژی اتمی، ضمن تأکید بر همکاریهای گسترده ایران با آژانس، این همکاریها ناشی از حسن نیت ایران برشمرده و قطع آن به دلیل «عدم قدردانی آژانس» و تلقی ناصواب، وظیفه ایران ذکر شده است. عباراتی ارزشی که در روابط بینالملل جایگاهی نداشته و ناشی از تصور ناصحیح حاکم بر ذهن تدوینکنندگان چنین بیانیههایی است. تندترین مواضع در واکنش به قطعنامه که بسیار دور از انتظار بود، از سوی رئیسجمهور اتخاذ شد. رئیسی در دیدار با اقشار مختلف مردم چهارمحالوبختیاری در واکنش به قطعنامه شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی گفت: «در شورای حکام علیه ایران قطعنامه وضع میکنند، این در حالی است که به نام خدا، به نام ملت بزرگ ایران، یک قدم از مواضع خود عقبنشینی نخواهیم کرد». موضعی که من آن را گونه مؤدبانه حرفهای جنجالی احمدینژاد به قطعنامههای شورای امنیت سازمان ملل متحد میدانم. تکرار حرفهای او ملالآور و بازخوانی فصلی از پرونده هستهای است که کشور را به تعبیر عامیانه از چاله به چاه افکند.»
به طور کلی باید گفت که برای طیف موسوم به اصلاحطلب هر نوع ادبیات عزتمندانه و دارای ضدیت با زورگویی غرب، ملالآور است و لذا میکوشند تا گوینده آن را با انتساب او به افراد دیگر ترورشخصیت کنند. در مقابل هر نوع ادبیاتی که حاکی از ذلتپذیری و سر خم کردن برابر استعمارگران باشد برای این طیف خوشایند است.
قطع دوربینهای آژانس در قبال قطعنامه ضدایرانی، اقدام خوبی بود
روزنامه آرمان ملی در مطلبی نوشت: «درباره صدور قطعنامه ضدايراني در شوراي حکام آژانس بينالمللي انرژي اتمي به چند نکته بايد توجه داشت. نخست بحث آمريکاييها و کشورهايي اروپايي که اين پيشنويس را تنظيم کردند و دوم بحث آژانس و سفر اخير مديرکل آژانس بينالمللي انرژي اتمي و نشست با سران رژيم صهيونيستي است.»
در ادامه این مطلب آمده است: «اين قطعنامه را به شوراي حکام آژانس بينالمللي بردند تا با تصويب اين قطعنامه سياسي، فشار بر ايران براي پذيرش شرايط آنها را فراهم کنند که اين اتفاق محقق نميشود. اينها بايد بدانند که انتشار حداکثري قطعنامههايشان در گذشته جواب نداد و پاسخي نگرفتند زيرا ميخواستند از طريق تحريمهاي اقتصادي، ايران را به زانو درآورند که نتوانستند. امروز هم با اين قطعنامه سياسي دنبال چنين نيت پليدي هستند که تحقق پيدا نميکند.»
آرمان ملی نوشت: «نخستين اقدام ايران در واکنش به صدور قطعنامه ضدايراني در شوراي حکام آژانس بينالمللي انرژي اتمي خروج از تعهدات فراپادماني و جمعآوري دوربينهاي فراپادماني بود که اقدام بسيار خوبي بود. بايد به اينها نشان داد که جمهوري اسلامي حاضر به پذيرش توافق يکطرفه نيست و براساس آنچه حق ملت ايران است و منافع ملي جمهوري اسلامي اقتضا ميکند مسائل را جلو ميبريم.»
تکرار دروغ مضحک فرصت احیای برجام در سال آخر دولت روحانی!
روزنامه اعتماد روز گذشته در مطلبی نوشت: «روند كلي احياي برجام نه در ارديبهشت و خرداد 1401 در زمان زعامت دولت سيزدهم بلكه در اسفندماه 99 در دوره مسئوليت دولت دوازدهم ميتوانست نهايي شود. واقعيتي كه اخيرا از سوي اوليانوف مذاكرهكننده ارشد روسي نيز تاييد و تصريح شد كه در آن برهه (اسفند99) شرايط مطلوبي براي احياي برجام فراهم شده بود. اما بنا به دلايل گوناگون از جمله دستاوردتراشي براي دولت جديد اين روند به تعويق افتاد و متعاقب آن مشكلات عديدهاي نيز براي كشور ايجاد شد.»
چنین ادعایی در حالی همچنان از سوی طیف اصلاحطلب بیان میشود که در همان مقطع هم دولت بایدن حاضر نشده بود تعهد و تضمین معتبری درباره لغو تحریمها بدهد و احیای برجام در آن شرایط، صرفا به معنای اجازه دسترسی آمریکا به مکانیسم ماشه در کنار حفظ بیشتر تحریمهای پسابرجامی بود که اساسا موضوع لغو و حتی تعلیق تحریمها را بیاثر میکرد. نکته دیگر اینکه مگر بنا بر ادعای چند باره روحانی در سال ۹۴، همه تحریمها با برجام لغو نشده بود؟ برخلاف تبلیغات خلاف واقع درباره فتحالفتوح بودن برجام که روحانی بانی آن بود، این توافق فاقد تضمین و توازن بود. نه تنها تکلیف لغو تحریمها در آن معلوم نشده بود، بلکه به نحوی تنظیم شده بود که طرف مقابل توانست در همان دوره اجرا، تحریمها را از ۸۰۰ مورد به بیش از ۱۷۰۰ مورد افزایش دهد! این فاجعه در حالی رقم خورد که آقای روحانی چند بار ادعا کرده بود همه تحریمها در روز اجرای توافق لغو خواهد شد.