صدقه؛ آسانساز امور
انسان در زندگی روزمره خود با انواع و اقسام مشکلات دست و پنجه نرم میکند.
از نظر آموزههای قرآنی یکی از راههای آسانسازی امور، دادن صدقه از اموال نیک در راستای رضایت پروردگار متعال و در قالب احسان است.(لیل، آیات 5 تا 7 و 17تا 21)
انسان باید از مالالله امانی در اختیار (نور، آیه 33) بخشی را در قالب انفاق مالی به نیازمندان و افراد تحت سرپرستی خود بهویژه والدین ببخشد.
صدقه در حقیقت نشانه تصدیق حقایقی از جمله پذیرش مالکیت خدا، مالالله امانی، وجوب انفاق در کنار نماز و انسانسازی از طریق افکار و عقاید و نتیجهگیری از آن در آخرت و مانند آنها است.
همچنین صدقه بیانگر صداقت انسان و نشانه رهایی از دروغ و تکذیب و دروغگو دانستن پیامبران است. شخص با صدقه، هم راست میگوید و هم راستی پیامبران را با عمل انفاقی خود تصدیق میکند و آنان را راستگو میشمارد.
صدقه نوعی پاکسازی اموال (لیل، آیه 18) و تطهیر و تزکیه نفس به دست رسولالله(ص) و بهرهمندی از صلوات و دعای خاص آن حضرت (توبه، آیه 103) و رهایی از آتش جهنم و غضب الهی (لیل، آیه 17) و کسب رضایت خداوندی (همان، آیه 21) است.
چنین رفتاری در قالب احسان و کار نیک برای دستیابی به زندگی نیک اخروی نه تنها تامینکننده این امور است، بلکه موجب آسانی امور و گذر آسان از مشکلات و سختیهای زندگی دنیوی و عقبات اخروی است.
قرآن میفرماید: اما آن کس که (در راه خدا) انفاق کند و پرهیزکاری پیش گیرد و وعده نیکوتر را [که وعده خدا نسبت به پاداش انفاق و پرهیزکاری است] باور کند؛ ما هم البته کار او را (در دو عالم) سهل و آسان میگردانیم. (لیل، آیات 5 تا 7)