آشکار شدن فطرت خداجوی انسان هنگام خوف و خطر(در پرتو وحی)

«پس هنگامی که کافران و مشرکان) به کشتی سوار می‌شوند (و در گرداب طوفان و خطر غرق شدن گرفتار می‌شوند (خدا را با اخلاص می‌خوانند (زیرا امیدشان از همه علل و اسباب مادی قطع می‌شود) و تسلیم دین خدا می‌شوند. اما آنگاه که به سلامت به ساحل نجات می‌رسند، دوباره به خدا شرک می‌ورزند (علل و اسباب را مستقل از خدا می‌بینند)»
عنکبوت - آیه 65