فریاد بی‌آبی در روز‌های کرونایی

در حالی ۵۳۰۰ نفر از مردمان خراسان‌جنوبی عطش آب دارند که در این روز‌های کرونایی گذران زندگی بدون آب بسیار سخت است.
حکایتش سخت و درد ناک است، حکایتی که تکراری است و گویا گوش شنوایی برای شنیدنش نیست. لب‌های تشنه‌ای که هر ساله در ایام تابستان بیشتر‌ترک برمی‌دارند و عطش آب را فریاد می‌زنند و گوش‌های مسئولانی که هرساله تنها در ایام تابستان عزم خود را جزم می‌کنند تا بتوانند برای رفع مشکلات مردم کاری کنند و باز امسال می‌گذرد و سال‌های دیگر می‌آید و این قصه بی‌آبی و کم آبی است که همیشه تکرار می‌شود.
تنها کافیست خود را یک روز به جای مردمی بگذاری که در این روز‌های کرونایی آبی از لوله نمی‌چکد تا دستی بشویند و تن و لباسی از آلودگی بزدایند.
در یک روز آفتابی که خورشید با تمام وجود خودنمایی می‌کند و آسمان هم باد‌های زمین را به چرخش درآورده تا گرد و خاکی به راه اندازد در یک گوشه دنج در یکی از روستا‌های شهرستان درمیان که بی‌آبی با زندگی مردمانش عجین شده میثم از خواب بیدار می‌شود به سراغ یخچال می‌رود تا گلویی تازه کند و آبی بنوشد. بطری آب درون یخچال خالی است به سراغ شیر آب می‌رود تا آبی بنوشد، اما شیر آب را که باز می‌کند خبری از آب نیست گویا آب قطع است تازه یادش می‌آید که چند روزی است که آب روستا قطع است.
درب اتاق را باز می‌کند دوان‌دوان خود را به قنات روستا می‌رساند شاید بتواند جرعه‌ای آب بنوشد. قنات روستا هم چند سالی است رگ‌هایش خشک است و اندک آبی در آن دیده می‌شود. آبی که مردم مجبورند از آن برای خوردن و شستشو استفاده کنند.
بی‌آبی، حکایت تلخی است. وقتی آب نباشد آبادانی نیست و وقتی آبادانی نباشد زندگی جریان ندارد و حیات را به سمت کوچ به حاشیه‌های شهر سوق می‌دهد.
به سراغ یکی دیگر از روستا‌های بی‌آب خراسان جنوبی روانه می‌شویم. بی‌آبی در برخی روستا‌های استان در روز‌های گرم مردادماه جولان می‌دهد. مردم باید با کرونا و کم‌آبی با هم مقابله کنند و چندین روز و یا چندین ساعت را بدون آب سپری کنند.
سخت است، اما تا خودت در آن شرایط نباشی نمی‌توانی درک کنی که در روستا‌های بی‌آب چگونه روز را به شب می‌رسانند.
خراسان جنوبی سال‌هاست با خشکسالی و قهر طبیعت دست و پنجه نرم می‌کند. خشکسالی آن چنان در ریشه و جان زمین نفوذ کرده که درختان، باغ ها، چشمه ها، قنات‌ها و چاه‌های استان نیز از آسیب آن در امان نمانده و امروز شاهد روی آوردن کشاورزان به مشاغل کاذب و مهاجرت از روستا‌ها هستیم.
روز‌های گرم سال که می‌رسد همه قدر آب را بیشتر می‌دانیم. بسیاری از هموطنان که عطش بی‌آبی امانشان را بریده و تشنگی و کم‌آبی زندگی را به کامشان تلخ کرده، مردمانی که دبه به دست منتظر رسیدن‌تانکر‌های آبرسانی هستند. اهالی ۴۰۰ روستای خراسان جنوبی که برای تأمین آب شرب خود باید ساعت‌ها چشم انتظاری باشند تا‌تانکر آبرسانی به روستای آنها برسد و کامشان را سیراب کند.
تابستان که از راه می‌رسد عطش کم آبی، بیشتر نمایان می‌شود و این روز‌ها با شیوع کرونا مصرف آب رشد افزایشی داشته و با پیش‌بینی تابستان گرم در استان دغدغه کم آبی در برخی از روستا‌ها بیشتر می‌شود.
اگرچه امسال شاهد بارندگی‌های نسبتاً خوبی در برخی از نقاط این استان بودیم، اما خشکسالی آنچنان در این سال‌ها وسیع بوده که ۴۰۰ روستای خراسان جنوبی همچنان از بی‌آبی رنج می‌برند و هریک یا دو هفته با ‌تانکر آبرسانی می‌شوند.
سیل بی‌آبی در ۴۰۰ روستای استان با ۵ هزار و ۳۰۰ نفر جمعیت همچنان فریاد آب را سر می‌دهد. هرچند استاندار در چند هفته اخیر ضرب العجلی برای آبرسانی به روستا‌های استان مطرح کرد، اما مسئولان رنج بی‌آبی را تا سال ۱۴۰۰ برای روستا‌های بالای ۲۰ خانوار پیش‌بینی کرده و باید برای رفع عطش در زمان کوتاه‌مدت فکر اساسی برداشت.