علی(ع) و ترک تاکتیک مصلحتی(حکایت خوبان)

«مغیرهًْ بن شعبه» که بعدها جزو اصحاب خاص معاویه و از دشمنان علی(ع) شد. در آغاز خلافت امام علی(ع) آمد با حضرت صحبت کرد. ابتدا سیاستمدارانه به حضرت پیشنهاد کرد که من عقیده‌‌ام این است که شما فعلا درباره معاویه یک کلمه حرف نزنید و حتی تثبیتش کنید، بگذارید خیالش راحت بشود، همین که اوضاع برقرار شد، یک‌مرتبه از کار برکنارش کنید.
امام علی(ع) فرمود: من چنین کاری نمی‌کنم، برای اینکه اگر بخواهم معاویه را ولو برای یک مدت موقت تثبیت کنم معنایش این است که من معاویه را ولو در این مدت موقت صالح می‌دانم، و من او را صالح نمی‌دانم، و در این زمینه به مردم هم دروغ نمی‌گویم. تحمیل هم نمی‌کنم. وقتی مغیره دید حرفش اثر نمی‌کند، گفت: من هم فکر کردم دیدم که همین کار را باید بکنید، حق با شما است. این را گفت و نزد معاویه رفت.(1)
____________
1- سیری در سیره نبوی، شهید مرتضی مطهری(ره)، ص 117