چتوک، روستایی که کد آبادی ندارد
چتوک در ۸۰ کیلومتری شهر بم یکی از محرومترین مناطق مسکونی کرمان محسوب میشود که مهمترین درخواست ساکنان این منطقه ساخت خانه و خدمات آب و برق است.
این روستای عشایری در ۸۰ کیلومتری شهر بم قرار دارد که از هیچ امکاناتی برخوردار نیست.
این روستا هر چند بهعنوان منطقهای عشایری ثبت شده است اما چندین خانوار در این منطقه سکوت دارند و روزگارشان به سختی سپری میشود.
راه دسترسی به روستا از جادهای خاکی میگذرد که خودروهای معمولی نمیتوانند آن را طی کنند.
مهمترین دلیل عدم خدمات رسانی به مردم چتوک عدم اختصاص کد آبادی به این منطقه است، در روستایی که ۲۳ خانوار زندگی میکنند عنوان عشایری داده شده و به همین دلیل هم از خدمات رسانی محروم ماندهاند.
چتوک در مکانی بین بم و بروات قرار گرفته که پس از مدتی رانندگی در هوای گرم تابستان بم که دما به ۵۰ درجه هم میرسد به یک راه روستایی میرسیم.
جاده این روستا کوهستانی و خاکی است و عبور از دست اندازهای روستا نشان میدهد این منطقه کمتر از نظر زیرساختهای روستایی مورد توجه قرار گرفته است.
اکثراً ساکنان این روستا عشایر هستند اما هستند افرادی که بهصورت دائم در سالهای اخیر در روستا ساکن شدهاند و کارشان اکثراً دامداری است.
چتوک نشانی از روستاهای امروزی ندارد، نماد روستا همان نماد قدیمیمناطق محروم استان کرمان است.
آرزوی مردم روستای چتوک که ۴۵ دقیقه تا بم فاصله دارد داشتن برق است!
روستا هیچ امکان روشنایی ندارد، خبری از تیر برق و خانه بهداشت و مدرسه در روستا نیست.
خانهها دیوارهایشان از سنگ بیابان و گل ساخته شده و برای سقف هم بعد از انداختن یک پلاستیک بزرگ بر روی ساختمان بر روی آن شاخههای درختان و کاهگل گذاشتهاند.
مردم روستا در روزهای اخیر به رفت و آمد خودروها عادت کردهاند چون فرماندار بم چند روز قبل از این روستا بهصورت سرزده بازدید کرده و مدیران دستگاههای مختلف را هم با خود به روستا آورده است.
مردم وعدههایی درخصوص بهبود وضعیت شنیدهاند و منتظرند نفر بعدی کسی باشد که باید این وعدهها را اجرا کند.
تعداد جوانان روستا از سالمندان بیشتر است، خود را عشایری معرفی میکنند که در سالهای اخیر در این روستا ساکن شدهاند اما هنوز هم هستند افرادی که با گرم شدن هوا به ارتفاعات نزدیک همین روستا کوچ میکنند و ابتدای پاییز بار دیگر به روستا باز میگردند اما هیچ خبری از تیرهای برق و مخابرات در منطقه وجود ندارد.
چتوک کد آبادی ندارد و روستا محسوب نمیشود به همین دلیل هم خدماتی به چتوک و ساکنانش داده نمیشود، خدمات تنها در حد واکسیناسیون دامهای عشایر و تیغه کشی راهها زمان طغیان رودخانهها است. البته اکثراً عضو کمیته امداد هستند و از خدمات حمایتی معمول بهره میبرند.
در این منطقه ۸۰ خانوار بهصورت ثابت و کوچرو زندگی میکنند که در حال حاضر بخشی از جمعیت کوچ کردهاند اما آنهایی که یکجا نشین شدهاند در روستا روزگار میگذرانند.
روستائیان نه برق دارند و نه آب لوله کشی. چند سال قبل با لولههای پلاستیکی از قنات بالا دست آب به روستا آورده شد اما آب آشامیدنی را با استفاده ازتانکر دریافت میکنند و برای تأمین آب آشامیدنی هم با مشکل مواجه هستند. لولههایی هم که آب از قنات به این منطقه آوردهاند هم اکثراًترکیدهاند.
مردم این روستا برق، آب و جاده مناسب
برای رفت و آمد میخواهند
خبری از خانه بهداشت و مدرسه هم نیست به فاصله چند ده متر به یکدیگر خانهها از جنس سنگ بنا شدهاند.
روستائیان میگویند به مسئولان بگویید به ما کد آبادی بدهند که دستگاههای دولتی به ما خدمات ارائه کنند در حال حاضر به هر جا میرویم میگویند شما عشایر هستید و ما به روستاها خدمات میدهیم. مایحتاج خود را از فروش محصولات دامیمثل گوشت، شیر و کشک و دوغ تأمین میکنند.
خانههای روستائیان کپری است و در بهترین حالت از سنگ ساخته شده و در منطقه زلزله خیز بم زندگی میکنند و با یک زمین لرزه این سنگها روی سرشان آوار میشود.
فرماندار بم نیز که از نزدیک از این منطقه بازدید کرده است میگوید: بحث ساخت و ساز این افراد که ساکن واقعی منطقه هستند پیگیری میشود اما این کار نیاز به کد آبادانی دارد.
شهسواری افزود: پیگیر هستیم کد آبادی منطقه اخذ شود و بحث سکونت این افراد پیگیری شود.
وی گفت: مردم تقاضا دارند که اینجا ساکن شوند و ما کمک میکنیم که این مشکل و انتقال برق حل شود اما در ابتدا باید بهعنوان یک روستا شناخته شود اما در حال حاضر منطقه عشایری محسوب میشود.
چتوک که در لهجه محلی به گنجشک گفته میشود دهها نفر در این روستا در انتظار تحقق وعدههایی هستند که داده شده است.