خواب شیرین (حدیث دشت عشق)

امروز چهارمین سالگرد شهادت شهید مدافع حرم سیدعلی منصوری است. سیدعلی مرد 60 ساله نیشابوری در کلاس درس دفاع مقدس شاگرد شهید کاوه بود و هرچه از فرمانده‌اش آموخته بود را با خود به کلاس درس ولایت برد؛ او آموزگار باتجربه‌ای شده بود و در بیستم خردادماه منطقه خان‌طومان در یک عملیات غافلگیرکننده از سوی دشمن، تنگ شد و سیدعلی منصوری در منطقه کفر حمره (شهرک حمیره) حوالی منطقه خان‌طومان سوریه به آرزوی دیرینه‌اش و دیدار با شهید کاوه و دوستانش رسید. در مراسم تشییع آقا سیدمحسن بر بالین پدر شهیدش به همه درس صبوری داد، وقتی که گفت: «پدر عزیزم در خان‌طومان شهید شد تا فردا داعش در بیستون کرمانشاه خواب شیرین را از فرهادهای وطنم نگیرد» - به همین جهت از سیدمحسن منصوری سؤال کردیم این صبوری و آرامش از کجا می‌آید و او این طور پاسخ داد: «همیشه در قنوت نمازهایش از خداوند تقاضای شهادت داشت» با وجود بازنشستگی در سال 86 از زمانی که تکفیری‌ها به سوریه و عراق هجوم آورده بودند از شوق حضور در صف مدافعان حرم سر از پا نمی‌شناخت. در اوایل ماه شعبان پس از تقاضاهای بسیار زیاد توانست موافقت مسئولین را جلب کند و پس از یک ماه حضور به آرزوی دیرینه‌اش رسید و باعث شد که ما در مقابل نگاه‌های عمه جان زینب و بی‌بی‌رقیه شرمگین نباشیم و اگر غیر از این سرنوشتی برایش رقم می‌خورد ما افسوس می‌خوردیم. انگار بار آخر حضورش در این دنیاست...