برات نجات از آتش (حکایت اهل راز)

 
آيت الله شیخ مهدی امامی‌مازندرانی می‌فرمود: عده‌ای از مازندرانی‌ها برای زیارت به عتبات عالیات وارد شدند. شخص ساده‌ای در بین آنها بود که اگر چراغ سبز بارگاه حضرت علی(ع) را می‌دید و به او می‌گفتند: آن نور علی(ع) است باور می‌کرد. بعد از زیارت و در حال برگشت از حرم، یکی از افراد کاروان از او پرسید: آیا تو برات آزادی از جهنم را گرفتی؟ شخص ساده گفت: نه، مگر شما گرفتید؟ گفتند: آری! آن شخص ساده به حرم برگشت که برات آزادی از جهنم را بگیرد. همراهان و دوستان هرچه به او گفتند که ما شوخی کردیم، او باور نکرد و با همان سادگی و صفای باطن به حرم حضرت امام علی(ع) رفت و کنار ضریح نشست و گفت: اینها من را ساده پنداشته‌اند! مگر شما هم من را ساده گرفته‌ای!؟ تا برات آزادی از آتش جهنم را ندهید از اینجا نمی‌روم. درهمین اثناء، دستی مُنور به نور سبز از ضریح بیرون آمد و نوشته‌ای به دست آن مرد ساده داد که بر روی آن نوشته بود، اَنتَ بَریءُ مِنَ النّار» تو از آتش دور هستی.»
* کتاب: جرعه‌ای از اقیانوس، صفحه 291