بهترین کیفر برای شیطان، جاهل و احمق(حکایت خوبان)

جابربن‌عبدالله انصاری آن مرد صحابی و یار باوفا حکایت کند: روزی امام علی(ع) از محلی عبور می‌کرد، ناگهان متوجه شد که شخصی مشغول فحش دادن و ناسزاگوئی، به قنبر غلام
آن حضرت است؛ و قنبر می‌خواست تلافی کند و پاسخ آن مرد بی‌ادب و تحریک‌شده شیطان و هوای نفس را بدهد. ناگهان امیرالمومنین علی(ع) بر قنبر بانگ زد که: آی قنبر! آرام باش و سکوت خود را حفظ کن و دشمن خود را به حال خود رهاساز تا خوار و زبون گردد. سپس افزود: ساکت باش و با سکوت خود، خدای مهربان را خوشنود گردان و شیطان را خشمناک ساز و دشمن خویش را به کیفر خود واگذارش نما. امام علی(ع) پس از آن فرمود: ای قنبر! توجه داشته باش که هیچ مومنی نتواند خداوند متعال را، جز با صبر و بردباری خشنود سازد. و همچنین هیچ حرکت و عملی همچون خاموشی و سکوت، شیطان را خشمگین و زبون نمی‌گرداند. و بدان که بهترین کیفر برای احمق، سکوت در مقابل یاوه‌ها و گفتار بی‌خردانه او است. (1)
این سخن مصداق بارز کلام خداوند متعال است که فرمود: (اذا خاطبهم الجاهلون قالو اسلاما) وقتی با افراد نادان و بی‌خرد مواجه شدید به او سلام کنید (بدون پاسخ، او را رها سازید) (2)
____________
1- الکنی و الالقاب، ج 2، ص 294
2- فرقان- 63