حماسه ماندگار 9 دی بغضی نهفته در دل ملت

مسعود اکبری
آمریکا با همراهی برخی از کشورهای غربی در سال‌های گذشته پروژه کودتای مخملی- معروف به انقلاب‌های رنگی- را در کشورهایی همچون اوکراین، گرجستان و قرقیزستان با دستورالعملی مشابه اجرا کرد که تقریبا تمامی این کودتاها با موفقیت اجرا و به شکست و سرنگونی دولت مرکزی ختم شد.
این پروژه با برنامه‌ریزی گسترده-به اذعان مقامات و تحلیلگران و رسانه‌های غربی- در سال 1388 در ایران پیاده شد.
 «مایکل لدین» از حامیان کودتای مخملی و مشاور پیشین شورای امنیت ملی آمریکا و عضو برجسته مؤسسه «آمریکن اینترپرایز» و دستیار ویژه «دونالد رامسفلد» وزیر دفاع پیشین آمریکا در 21خرداد 88 در مصاحبه با «نیویورک‌تایمز» گفت:«فردا در ایران انتخابات نخواهد بود بلکه یک انقلاب رنگی کلید می‌خورد. بر همین اساس پيشنهاد رفراندوم از يك‌سو و حمايت رسانه‌اي غرب از سوي ديگر مي‌تواند مخالفان جمهوري اسلامي ايران را اميدوار كرده و در صحنه نگاه دارد!»
همچنین «پاول کریگ رابرتز» سیاستمدار آمریکایی و معاون پیشین وزارت خزانه‌داری آمریکا، سال 88 در مقاله‌ای با عنوان «آیا اعتراضات ایران، یک انقلاب رنگی هدایت شده دیگر از سوی آمریکاست؟» نوشت: «اعتراض‌های تهران نشانه‌هایی از اعتراضات هدایت شده توسط سازمان سیا در گرجستان و اوکراین دارد. باید نابینا باشیم که چنین چیزی را نبینیم.»
 وی در این مقاله درباره اینکه سازمان‌های غیردولتی و تحت حمایت آمریکا و اتحادیه اروپا به عنوان ستون پنجم در کشورهای دیگر عمل می‌کنند و همچنین به کمک مالی به یکی از نامزدهای ریاست جمهوری ایران در سال88 صراحتا اعتراف کرد.
همان‌طور که فتنه گران در اردوکشی‌های خیابانی صریحا اعلام کردند، هدف اصلی، نه انتخابات بلکه اصل نظام جمهوری اسلامی ایران بود.
در فتنه سال 88 چهار گروه با اهداف متفاوت در میدان حضور داشتند: گروه اول عده‌ای بودند که مشخص شد دشمن در آنها نفوذ کرده است؛ آنها در نقش پیاده‌نظام، بازیچه دشمن شدند و خیانت بزرگی را رقم زدند. گروه دوم در حقیقت بازی خوردند و با تحلیل‌های غلط در میدان دشمن عمل کردند و حرکت جریان فتنه را تأیید کردند. گروه سوم، برخی نخبگان فکری و سیاسی کشور بودند که تحت تأثیر تحلیل‌های ناکافی و وابستگی‌های مختلف در مقابل فتنه سکوت کردند. و اما گروه چهارمی نیز در میدان حضور داشت که در صراط مستقیم انقلاب و به تأسی از گفتمان و مواضع محکم و روشن رهبر معظم انقلاب با فتنه‌گران مقابله کردند و به روشنگری درباره‌ فتنه پرداختند.
خیانت فتنه گران
حجت‌الاسلام مجتبی ذوالنور نماینده مردم قم در مجلس شورای اسلامی در گفت‌و‌گو با گزارشگر روزنامه کیهان می‌گوید: « فتنه 88 در حقیقت اغواگری و فریب عمومی بود که با هدایت بیگانه و هماهنگی ایادی بیگانه در کشور انجام شد.»
ذوالنور می‌افزاید: « مردم در سال 88 حتی جماعتی که تحت تاثیر فریب و دروغ قرار گرفته بودند متوجه شدند که فتنه گران به آنها خیانت کرده و با استفاده ابزاری از احساساتشان، به شعور آنها اهانت کرده‌اند. قاطبه مردم به این واقعیت پی بردند که اعتراض فتنه گران، انتخاباتی نیست، بلکه براندازی است. مردم در سال 88 گره زلف سران فتنه با آمریکا و رژیم صهیونیستی و نظام سلطه را به چشم دیدند.»
وی در ادامه تصریح می‌کند:« در سال 88 بعد از چند ماه درگیری و آسیب به کشور و فشار به گروه‌های مردم، قاطبه ملت تصمیم گرفتند و در نتیجه 9 دی انفجار یک بغض متراکم ملت ایران نسبت به فتنه گران بود و آخرین میخ را بر تابوت فتنه زد.»
نماینده مردم قم در مجلس شورای اسلامی خاطرنشان می‌کند:« فتنه 88 فراموش شدنی نیست. سران فتنه و عوامل صحنه گردان این خیانت بزرگ ضمن اقرار به‌اشتباه و عذرخواهی از نظام و ملت، باید مسئولیت خسارات بزرگی که در سال 88 به نظام و مردم تحمیل کردند، بپذیرند و آن را جبران کنند. »
ترغیب دشمن به تشدید تحریم ها
فتنه گران در سال 88 علاوه‌بر زیرپاگذاشتن حق الناس و قانون شکنی و به آشوب کشیدن کشور، دشمن را در تشدید تحریم‌ها علیه مردم کشورمان ترغیب کردند.
رژیم تحریم‌های فعلی ایران، ریشه در قطعنامه 1929شورای امنیت دارد که 25 خرداد 1389(ژوئن 2010) صادر شد. تمام تحریم‌های یکجانبه‌ای که اکنون به‌عنوان تحریم‌های موثر علیه ایران از آنها یاد می‌شود، در واقع براساس زیرساخت حقوقی که در این قطعنامه ایجاد شد، اعمال شده است. اما این قطعنامه اساسا نه یک قطعنامه هسته‌ای است و نه با هدف واکنش نشان دادن به سیاست‌های هسته‌ای ایران اعمال شده است.
 قطعنامه 1929 دقیقا در سالگرد فتنه 88 با هدف ترغیب و تشویق جریان فتنه صادر شد. جریان فتنه در سال 89 رو به افول نهاده بود و آمریکا و هم پیمانان شیطان بزرگ برای کمک‌رسانی به فتنه گران و تحت فشارقراردان مردم و به خیال خام اینکه نظام جمهوری اسلامی ضعیف و دچار بی‌ثباتی داخلی شده است، این قطعنامه را صادر کردند.
در سال 88 تمامی عناصر مخالف نظام همانند جنگ احزاب به میدان آمدند و در مقابل ملت ایستادند. در نهایت در دی ماه 88 با حرمت شکنی به عاشورای حسینی صبر ملت به سر آمد و این غائله که هشت ماه به طول انجامید، سرانجام به حماسه ماندگار 9 دی ختم شد.
حرکت خودجوش و سراسری
دکتر «محمد حسن قدیری ابیانه» کارشناس ارشد مدیریت استراتژیک و سفیر سابق ایران در مکزیک و ایتالیا در گفت‌و‌گو با گزارشگر روزنامه کیهان اظهار می‌دارد: « مردم در سال 88 از فتنه، نگران بودند. بیگانگان با تبلیغات گسترده این‌طور وانمود کرده بودند که نظام پایگاه مردمی خود را از دست داده است و بین مردم و حکومت جدایی افتاده است. ضمن اینکه در روز عاشورا فتنه‌گران نشان دادند که با اصل اسلام و نظام مخالفند.»
قدیری ابیانه در ادامه همین بحث می‌گوید: «فتنه گران اهانت‌هایی را به مقدسات اسلامی انجام دادند که خشم مردم را برانگیخت و در یک حرکت خودجوش و سراسری، مردم به میدان آمدند و فتنه را خنثی کرده و دشمن را از توهم خارج کرده و به آن فهماندند که نظام پایگاه مردمی خود را از دست نداده است.»
وی می‌افزاید: « نکته قابل توجه اینجاست که در حماسه ماندگار 9 دی حتی کسانی که فریب فتنه‌گران را خورده و ادعای تقلب را باور کرده بودند، متوجه فریب خوردن خود شده و علیه فتنه‌گران وارد عرصه شدند.»
این کارشناس مسایل استراتژیک خاطرنشان می‌کند: «حمله آمریکا به عراق به این دلیل رخ داد که واشنگتن از جدایی مردم و حکومت مطمئن شده بود و البته در عراق در آن مقطع زمانی، این مسئله یک واقعیت بود. اگر روزی دشمن احساس کند که حکومت اسلامی، پایگاه مردمی ندارد، در حمله نظامی با هدف تجزیه کشور و تصاحب ثروت ملی از جمله نفت و گاز، تردید نخواهد کرد. لذا مردم با حضور در حماسه ماندگار 9 دی، ادامه آشوبگری فتنه گران و احتمال تجاوز خارجی را خاتمه داده و خنثی کردند.»
اندیشه‌های سیاسی در شناخت فتنه
در اندیشه متعالی اسلام، ارتباط امت و امام بیش از آن‌که یک رابطه عاطفی باشد، ریشه در شناخت و شعور دارد. هرچند که امام رابطه‌ای قلبی با امت خویش برقرار می‌کند، اما شناختن امام حق و پیشوای عادل، خود نیازمند اندیشه و شعوری عمیق است و نه احساسات و عواطف زودگذر.
 این مفهوم در روایات منقول از امامان معصوم(ع) مورد توجه بوده و بر شناخت عقلانی امام و همراهی منطقی با ایشان تأکید بسیار شده است.
درک سیاسی مردم از تدبیر رهبری در مهار امواج فتنه و فهم رهبری از فضای ذهنی و سلائق سیاسی مردم، اصلی‌ترین و اصیل‌ترین اتفاقی بود که توانست پشت توطئه را بشکند و آخرین میخی بود که بر تابوت فتنه کوبیده شد.
در راهپیمایی نهم دی حتی کسانی دیده می‌شدند که به نامزدهای فتنه گر انتخابات رأی داده بودند، اما بر اساس تدبیر و درک سیاسی می‌دانستند که باید در آن اتفاق تاریخی مهم حضور داشته باشند و از نظام و رهبری و ارزش‌های خود دفاع کنند.
جمعیت 40 میلیونی که 22 خرداد تشخیص دادند رفتن آنها «پای صندوق»- فارغ از رای به این یا آن نامزد- سرمایه‌گذاری برای اقتدار و امنیت و پیشرفت و سربلندی ملی است، در مدت 8 ماه به چشم دیدند که کسانی از دل این حماسه و فرصت بزرگ می‌خواهند تهدید علیه امنیت ملی بسازند و آن را پای جمهوریت نظام بنویسند و به نام جمهوری به جنگ اسلام بروند.
عمل صالح
رهبر معظم انقلاب- 21 آذر 90- در ديدار اعضاى ستاد بزرگداشت ۹ دى‌ فرمودند:« مردم احساس وظیفه دینى کردند و دنبال این وظیفه، عمل صالحِ خودشان را انجام دادند. عمل صالح این بود که توى خیابان بیایند، نشان بدهند، بگویند مردم ایران اینند. با این حرکت مردم، آن حجم عظیم تبلیغات دشمن که می‌خواست فتنه‌گران را مردم ایران معرفى کند و اینجور نشان بدهد که مردم ایران از انقلابشان، از نظامشان برگشتند، بکلى نقش بر آب شد؛ یعنى مردم نشان دادند که این، مردم ایران است.
برخی تحلیل‌گران خارجى وقتى نگاه کردند، گفتند «از بعد از رحلت امام بزرگوار، یا شاید بعضى گفتند از بعد از حرکات اول انقلاب، هیچ اجتماعى با این بزرگى، با این تپش، با این شور و هیجان وجود نداشته، که مردم وارد میدان شدند. این، حقیقت 9 دى است».
بی شک فتنه به عنوان جنایت و خیانت بزرگ هرگز نبایستی از یادها برود و حماسه 9 دی هر چند نقطه پایانی بر فتنه‌گری فتنه‌گران بود ولی سال روز این حماسه همواره می‌تواند بهانه و دلیلی باشد برای یادآوری آنچه که در آن سال گذشت تا عده‌ای نتوانند با سوءاستفاده از فراموشی بساط نفوذ خود را بگسترند و برنامه‌های شوم خود را که در سال 88 نتوانستند عملی سازند با زبان و بیانی دیگر پیش ببرند.