طرح دانشگاه علامه و آشفتگی ساکنان قدیمی دهکده المپیک

دانشگاه علامه طباطبایی از اواسط دهه 80 به دنبال اجرای طرح تمرکز دانشکده‌ها اقدام به خرید و تغییر کاربری تعدادی از بلوک‌های مسکونی دهکده المپیک واقع  در منطقه 22 شهرداری تهران نمود. در ابتدا تعدادی از واحدهای مسکونی ضلع غربی دهکده المپیک را که همجوار بود از مالکان خریدند. شیوه خرید این واحدها این‌گونه بود که با مذاکره و توافق مالی با کل ساکنان یک بلوک و جلب رضایت همه آنها پروسه خرید با قیمت مناسب انجام می‌شد اما اکنون مدتی است که بنابر دلایل نامعلوم شیوه کار دانشگاه تغییر کرده است. مدتی است مسئولان دانشگاه علامه در قسمت شمالی از سه بلوک چند واحد را خریده‌اند و ساکنانی که تمایل به فروش نداشته‌اند همچنان مشغول زندگی در واحدهای خود هستند یعنی از یک بلوک پنج طبقه دو واحدی، چهار طبقه را خریده‌اند یا در بلوک 33 دو واحد مانده که فروخته نشده است. اما مشکلی که وجود دارد این است که گویی مسئولان دانشگاه می‌خواهند ساکنانی را که حاضر به فروش واحدهای خود نشده‌اند فراری دهند چراکه دست به اقداماتی زده‌اند که تعجب‌برانگیز است مثل کندن سینک‌های دستشویی و رها کردن آب در طبقات بالا که می‌تواند با توجه به قدیمی بودن این ساختمان‌ها خطرناک باشد، جالب اینکه یکی از پیمانکاران به این موضوع اعتراف کرده است که این کار از کجا و به دستور چه کسانی اجرا می‌شود همچنین قطع کردن سیم تلفن و برق که با مراجعه به ادارات مربوطه دوباره توانستیم آنها را وصل کنیم.  
همچنین در بلوک‌هایی که برخی از واحدها به دانشگاه فروخته شده است اقدام به کندن در و پنجره واحدها و تخریب مشاعات نموده‌اند که یعنی قرار است این واحدها تخریب شود یا برخی دیوارهای کناری را سوراخ کرده‌اند در صورتی که شهرداری می‌گوید قرار بر این بوده که ابتدا تمام واحدها خریداری و تخلیه شود سپس کار تخریب انجام شود.
حال  این موضوع مشکلات فراوانی را برای ساکنان باقی مانده در این واحدها ایجاد کرده است از جمله با تبدیل بخش زیادی از این واحدها به صورت مخروبه و نداشتن در و پیکر برخی از آنها به محل تجمع معتادان و وقوع دزدی تبدیل شده است. با توجه به این مشکلات، ساکنان این واحدها که  برخی از آنها بیش از 45 سال در این مکان سابقه سکونت دارند و افراد سالخورده و کم‌توان هستند روزها و شب‌های سختی را می‌گذرانند. وقتی به مسئولان دانشگاه هم مراجعه می‌کنیم پاسخ روشنی داده نمی‌شود و حتی اعلام می‌کنند که کاری نمی‌توانید بکنید.
البته خود این موضوع که چگونه پهنه‌ای که کاربری مسکونی داشته است می‌تواند تبدیل به کاربری آموزشی و دانشگاهی شود جای سوال و بررسی دارد که مسئولان شهرداری باید پاسخگوی آن باشند اما از مسئولان امر درخواست ویژه داریم که هر چه سریعتر با ورود به این ماجرا از تضییع حقوق ساکنان باقی مانده جلوگیری نمایند.
با این شرایط هم اگر با رفتار مناسب و قیمت منصفانه  این واحدها از سوی دانشگاه خریداری شود ممکن است این ساکنان بتوانند به فکر چاره‌ای باشند اما این نوع تحت فشار قرار دادن و مطرح نکردن پیشنهاد مالی مشخص و منصفانه کار را دشوار کرده است.