نظریه مقاومت، راهگشای انقلاب در دهه پنجم

محمدجواد اخوان

1- فراموش نکردن دشمنی با نظام سلطه:
وجه سلبی اسلام و انقلاب ‌اسلامی، در مبارزه بی‌وقفه با ظلم و سلطه ظالمانه و مظاهر آن است. همین امر موجب امیدآفرینی اسلام ناب و انقلاب در میان امت‌های مظلوم و مستضعف جهانی بوده و چارچوب کلی حرکت نظام انقلابی در مسیر سلطه‌ستیزی و سلطه‌زدایی از جهان مستضعفین را آشکار می‌کند. بر همین اساس است که حضرت امام (ره) در یکی از پیام‌های تاریخی خود تأکید می‌نمایند که «ما می‌گوییم تا شرک و کفر هست، مبارزه هست. و تا مبارزه هست، ما هستیم. ما بر سر شهر و مملکت با کسی دعوا نداریم. ما تصمیم داریم پرچم «لااله‌الاالله» را بر قلل رفیع کرامت و بزرگواری به اهتزاز درآوریم.» یکی از ترفندهای شیطانی سلطه‌گران این بوده که ملت‌های مبارز و سلطه‌ستیز را به‌تدریج دچار انصراف از طی کردن مسیر حق نمایند و تغییرات نسلی بهترین فرصت برای تحقق این توطئه بوده است. توصیه رهبر معظم انقلاب به جوانان ناظر به همین نکته مهم و ضرورت استمرار این رویکرد در نسل‌های متمادی ملت انقلابی است.
در ادامه همین بیانات معظم‌له به نکته مهم دیگری نیز ‌اشاره می‌کنند و ضمن طرح این پرسش که «تا کِی دشمنیِ با آمریکا؟» پاسخ می‌دهند«تا وقتی‌که آمریکا سیطره‌جوییِ خودش را کنار بگذارد؛ اگر سیطره‌جویی خودش را کنار گذاشت،... که البتّه چنین چیزی هم بعید است؛ ذات استکبار، ذات سیطره‌جو و سلطه‌جو است؛ بله، مادامی‌که این‌جوری است، دشمنی هست. اگر چنانچه این را کنار گذاشت، دشمنی و قطع و قهر و مانند اینها به‌کلّی از بین خواهد رفت؛ امّا این چیزی نیست که [بشود.]»
2- ترویج و تسری «نظریه مقاومت»:
یکی از مفاهیم کلیدی طرح‌شده در این بیانات -که مأخوذ از کلان‌گفتمان انقلاب ‌اسلامی است- کلیدواژه «نظریه مقاومت» است که در مقابل سلطه‌پذیری، سازش‌پذیری و تسلیم معنا و مفهوم می‌یابد. توصیه راهبردی معظم‌له ترویج این نظریه به‌صورت نظری و عملی است، به‌گونه‌ای که به چارچوبی برای «گفتمان‌سازی»، «شبکه‌سازی» و «جریان‌سازی» مقاومت در برابر نظام سلطه نه‌تنها در جغرافیای ایران اسلامی، بلکه در قلمرو حضور همه ملت‌های آزاده جهان تبدیل شود.
 به نظر می‌رسد در صورت جهاد جوانان انقلابی می‌توان شاهد ظهور جریان جهانی مردمی مقاومت در سراسر گیتی بود که منافع سلطه‌گران در تمام این کره خاکی را به مخاطره افکنده و معادلات بین‌المللی را به سود مستضعفین تغییر دهند.
 3- پیشرفت در دهه پنجم:
نظام اسلامی در مقطع حساس تدوین دومین افق چشم‌انداز پیشرفت کشور، یعنی ترسیم‌کننده جایگاه کشور در پایان سده اول عمر انقلاب ‌اسلامی، است. تجربه‌های تلخ پیاده‌سازی الگوهای وارداتی و تجویزی توسعه و کم‌کاری‌ها در تدوین مسیر بومی و اسلامی پیشرفت، اینک نخبگان کشور را به این نتیجه رسانده که طی طریق در راه تعالی و بالندگی، جز با هدف‌گذاری و مسیریابی متکی بر آرمان‌های اسلامی و انقلابی و ظرفیت‌های بومی کشور ممکن نیست.
 از همین رو نسخه پیش‌نویسی که برای الگوی پایه پیشرفت اسلامی ایرانی پیشنهادشده به اقتراح عمومی گذارده شده تا اندیشه‌ورزان و به‌ویژه جوانانی که طی کردن عملی این راه در پنج دهه آینده بر دوش آنان است، هم به تکمیل و ارتقاء آن کمک کنند و الزامات تحقق آن‌را تدبیر نمایند.
اکنون باید «نظریه مقاومت» چارچوبی برای اندیشه‌ورزی، تدبیرگری و چاره‌جویی جوانان در مسیر پیشرفت اسلامی ایرانی باشد. امروز ضروری است که مقاومت را در قلمروی فراتر از حوزه سیاست خارجی و تعاملات برون‌مرزی تعریف کنیم. اینک باید بر اساس این نظریه کلان، راهبرد «عمق‌بخشی و درونی‌سازی مقاومت» را در دستور کار قرار داد و بر پایه آن به بازتعریف و تبیین «مقاومت سیاسی»، «مقاومت فرهنگی-اجتماعی» و «مقاومت اقتصادی» برای عمق‌بخشی هرچه بیشتر به مؤلفه‌های قدرت نرم انقلاب ‌اسلامی در جغرافیای کشور پرداخت و از رهاوردها آن مسیر پیشرفت و ایستادگی در برابر جنگ ترکیبی تمام‌عیار دشمن را طی کرد.