شهیدی با دست و پا‌های بسته(حدیث دشت عشق)

شهید نادر مهدوی در خرداد ۱۳۴۲ در خانواده‎ای مستضعف اما متدین و پرهیزکار در روستای نوکار، از توابع دهستان بحیری در شهرستان دشتی واقع در استان بوشهر دیده به جهان گشود. شهید مهدوی به دلیل ‌اشتیاق زیادی که به پوشیدن لباس مقدس پاسداری داشت، درصدد استخدام در نهاد انقلابی سپاه برآمد و در 1360/2/1 رسماً در این نهاد مقدس، استخدام گردید. در این تاریخ، او به پادگان آموزشی شهید عبدالله مسگر شیراز اعزام شد و آموزش اولیه پاسداری را در این پادگان، گذرانید. پس از آن، به‌عنوان اولین مأموریت، پس از کسب افتخار پاسداری، در 1360/5/21، به تهران اعزام شد و تا تاریخ 1360/7/20، در جهت مبارزه بی‎امان با گروهک‌های ملحد و منافقین از خدا بی‎خبر، خدمات شایانی را به انجام رسانید. در عصر روز پنج‌شنبه‌ 1366/7/16 سردار شهید نادر مهدوی همراه با تنی چند از همرزمانش جهت انجام گشت‌زنی و حفاظت از آب‌های نیلگون خلیج ‌فارس، با استفاده از دو فروند قایق تندرو توپدار به ‌نام بعثت و یک فروند ناوچه به‌ نام طارق به سمت جزیره فارسی حرکت می‌کنند. سرانجام با نیروهای بعثی درگیر می‌شوند و به اسارت درمی‌آیند و از آن‌جایی که دستگیری نادر برای دشمن بسیار بااهمیت بوده، آن‌چنانکه پس از دستگیری اعضای بازمانده ناوگروه، بلافاصله درصدد شناسایی او برمی‌آیند و از تک‌تک اسرا درباره نادر می‌پرسند. دست و پای نادر به صورت مچاله، توسط دشمن بسته می‌شود ولی او کماکان روحیه خود را تسلیم دشمن نمی‌کند و هم‌چنان مقاومت می‌نماید. هنگامی‌که جنازه مطهرش به خاک پاک میهن رسید، دست‌ها و پاهایش به صورت خیلی محکم بسته شده بود و نشان می‌داد که دشمن، حتی از جسم بی‌جان این سردار شهید نیز می‌ترسید. نادر بر عرشه ناو جنگی یو.اس.اس.چندلر آماج شکنجه‌های وحشیانه دشمن قرار می‌گیرد و سینه‌اش با میخ‌های بلند آهنین سوراخ می‌شود و بدین‌ترتیب در 16مهرماه سال 1366 مظلومانه به شهادت می‌رسد.