یادی از شهید سیدمحمدعلی موسوی
اول فکر، بعد عملیات!
سعید رضایی
مسئولین اطلاعات در دوران دفاع مقدس نقش مهمی در پیروزیهای رزمندگان اسلام داشتند و در این میان نام فرماندهان و سردارانی همچون سردار شهید سيدمحمدعلي موسوي از مسئولین اطلاعات پیشین نیروی زمینی سپاه به چشم میخورد.
وی بیش از 90 ماه سابقه حضور در جبهههای نبرد حق علیه باطل داشت و در امور مختلف نیروهای تحت امر خود را به فکر کردن قبل از انجام هر کاری و به خصوص عملیاتهای سرنوشتساز توصیه میکرد.
شهید موسوی در ابتداي جنگ تحميلي از فرماندهان برجستهاي بود كه نقش مهمي در برقراري نظم و امنيت در شهر خرمشهر ايفا كرد و پس از آن در پستهاي مختلف اطلاعاتي و امنيتي با موفقيت حاضر شد سپس تا سطح كارشناسي ارشد در رشته مديريت امور دفاعي به ادامه تحصيل پرداخت.
خاطریزاده یکی از همرزمان شهید موسوی درباره وی این گونه روایت میکند: شهيد موسوي در آخرين صحبتهاي خود ميگفت «پابند به كارهايي كه در گذشته انجام داديد نباشيد، دنبال بهينه كردن كار باشيد؛ دو سوم روي كار موردنظر فكر كنيد و يكسوم عمل كنيد.»
خاطریزاده به خاطرات مشترک خود با شهید موسوی نیزاشاره میکند: شهيد موسوي یکبار دچار سردرد شديدي شد و به بنده گفت : «وهاب جان سرم خيلي درد ميكند و تحمل آن خيلي سخت است» بنده در پاسخ گفتم «حال خوبي نداري، به منزل برو و تلفن همراه خود را خاموش كن و استراحت كن» و او در پاسخ به من گفت که خیلی کار داریم. شهید موسوی به واسطه تعهدي كه داشت حتي نتوانست به خاطر بيمارياش يك روز در منزل استراحت كند. وي به خاطر سردردي كه داشت حاضر نشد به پزشك مراجعه كند و ميگفت «به خاطر سردرد كه نيازي به دكتر رفتن نيست». در واقع وقت و زمان براي سردار موسوي خيلي ارزشمند بود. شهيد موسوي كسي بود كه از كلمه «من» استفاده نميكرد. در آخرين جلسهاي كه داشتيم از نيروها خواست تا گزارش كار خود را ارائه دهند. پس از ارائه گزارش كار نيروها گفت «در مقابل زماني كه براي كار ميگذاريد اين خروجي كم است.»
سردار موسوي در برخورد با نيروهايش به قدري با محبت برخورد ميكرد كه در مراسم تشييع پيكر مطهر وي نيروهايي كه حتي چند ماه او را ميشناختند، از فراقش گريه ميكردند.
همرزمان شهید موسوی میگویند: اخلاص، صبوری، استقامت، همت بلند، خستگیناپذیری، احساس مسئولیت، ولایتپذیری و ولایتمداری و احترام به مافوق و محبت و توجه به نیروهای تحت امر، تواضع، کمگویی و کمحرفی و احترام به والدین، علاقه به فامیل و فراموش نکردن دوستان از ویژگیهای بارز وی بود.
مسئولین اطلاعات در دوران دفاع مقدس نقش مهمی در پیروزیهای رزمندگان اسلام داشتند و در این میان نام فرماندهان و سردارانی همچون سردار شهید سيدمحمدعلي موسوي از مسئولین اطلاعات پیشین نیروی زمینی سپاه به چشم میخورد.
وی بیش از 90 ماه سابقه حضور در جبهههای نبرد حق علیه باطل داشت و در امور مختلف نیروهای تحت امر خود را به فکر کردن قبل از انجام هر کاری و به خصوص عملیاتهای سرنوشتساز توصیه میکرد.
شهید موسوی در ابتداي جنگ تحميلي از فرماندهان برجستهاي بود كه نقش مهمي در برقراري نظم و امنيت در شهر خرمشهر ايفا كرد و پس از آن در پستهاي مختلف اطلاعاتي و امنيتي با موفقيت حاضر شد سپس تا سطح كارشناسي ارشد در رشته مديريت امور دفاعي به ادامه تحصيل پرداخت.
خاطریزاده یکی از همرزمان شهید موسوی درباره وی این گونه روایت میکند: شهيد موسوي در آخرين صحبتهاي خود ميگفت «پابند به كارهايي كه در گذشته انجام داديد نباشيد، دنبال بهينه كردن كار باشيد؛ دو سوم روي كار موردنظر فكر كنيد و يكسوم عمل كنيد.»
خاطریزاده به خاطرات مشترک خود با شهید موسوی نیزاشاره میکند: شهيد موسوي یکبار دچار سردرد شديدي شد و به بنده گفت : «وهاب جان سرم خيلي درد ميكند و تحمل آن خيلي سخت است» بنده در پاسخ گفتم «حال خوبي نداري، به منزل برو و تلفن همراه خود را خاموش كن و استراحت كن» و او در پاسخ به من گفت که خیلی کار داریم. شهید موسوی به واسطه تعهدي كه داشت حتي نتوانست به خاطر بيمارياش يك روز در منزل استراحت كند. وي به خاطر سردردي كه داشت حاضر نشد به پزشك مراجعه كند و ميگفت «به خاطر سردرد كه نيازي به دكتر رفتن نيست». در واقع وقت و زمان براي سردار موسوي خيلي ارزشمند بود. شهيد موسوي كسي بود كه از كلمه «من» استفاده نميكرد. در آخرين جلسهاي كه داشتيم از نيروها خواست تا گزارش كار خود را ارائه دهند. پس از ارائه گزارش كار نيروها گفت «در مقابل زماني كه براي كار ميگذاريد اين خروجي كم است.»
سردار موسوي در برخورد با نيروهايش به قدري با محبت برخورد ميكرد كه در مراسم تشييع پيكر مطهر وي نيروهايي كه حتي چند ماه او را ميشناختند، از فراقش گريه ميكردند.
همرزمان شهید موسوی میگویند: اخلاص، صبوری، استقامت، همت بلند، خستگیناپذیری، احساس مسئولیت، ولایتپذیری و ولایتمداری و احترام به مافوق و محبت و توجه به نیروهای تحت امر، تواضع، کمگویی و کمحرفی و احترام به والدین، علاقه به فامیل و فراموش نکردن دوستان از ویژگیهای بارز وی بود.