سایه سنگین ناآرامی‌های بی‌سابقه هامبورگ بر سر اعتبار جهانی آلمان

سرویس خارجی-

نشست 2 روزه گروه 20، روز شنبه در هامبورگ، شهر ساحلی آلمان تمام شد. اما مخالفین نظام سرمایه‌داری از فرصت این نشست استفاده کرده و  هر کاری که می‌خواستند با این شهر کردند، مغازه‌ها غارت شد، ساختمان‌های دولتی و بسیاری از اتومبیل‌ها  به آتش کشیده شد، خیابان‌ها مسدود شد، 200 پلیس در درگیری‌ها زخمی شدند و... از آن‌سو، صدها معترض نیز زخمی یا دستگیر شدند.
تصاویر منتشر شده از درگیری‌های هامبورگ طی سه روز گذشته بی‌شباهت به صحنه جنگ واقعی نبود، مسئله‌ای که در رسانه‌های آلمانی نیز به آن اذعان شد. بر اساس گزارش‌ها، درگیری‌های بین پلیس و معترضان ساعت‌ها پس از پایان نشست و بازگشتن رهبران به کشورهایشان ادامه داشت. پلیس آلمان می‌گوید آشوبگران به ویرانی‌ها و خرابکاری‌های خود در هامبورگ ادامه دادند و پلیس به شدت با آن‌ها مقابله کرد. تنها در آشوب‌های روز شنبه  139 نفر بازداشت شدند.
اعتبارمان لطمه دید
حجم ویرانی‌ها و خرابی‌های اعتراضات به حدی بود که اشپیگل نوشت «ای کاش اصلا میزبان این نشست نمی‌شدیم». حالا بعد از این آشوب‌های بی‌سابقه هامبورگ، بحث‌های سیاست داخلی در این کشور شروع شده است. «زیگمار گابریل»، وزیر امور خارجه آلمان درباره از بین رفتن اعتبار آلمان در دنیا ابراز نگرانی کرده و گفته: «تصویر آلمان در افکار عمومی بین‌المللی از طریق وقایع هامبورگ به شدت تحت تاثیر قرار می‌گیرد.» وی از دیگر کشورهای اروپایی هم خواست که در پیدا کردن جنایتکاران و مجرمان و مسببان این آشوب‌ها به آلمان کمک کنند. تنها 100 هزار نفر از معترضان، از سرتاسر اروپا راهی هامبورگ شده بودند.
وی با انتشار مطلبی در روزنامه آلمانی «بیلدآم‌زونتاگ» نوشت: «تصویری که از آلمان در افکار عمومی وجود دارد به وسیله ناآرامی‌های هامبورگ به شدت آسیب دید.»
بر طبق نظرسنجی موسسه امنید، 59 درصد از آلمانی‌ها چنین دیدگاهی مانند گابریل دارند و فقط 36 درصد این‌طور فکر نمی‌کنند. وزیر خارجه آلمان انگیزه‌های سیاسی برای درگیری‌ها را رد کرد و گفت که «باید دید چرا از سراسر اروپا افراد برای آشوب به هامبورگ آمدند.»
وی در ادامه این مطلب نوشت: «ما پس از چنین اقدامات مجرمانه‌ای به گروهی تحقیقاتی در اروپا نیازمندیم. به نظر می‌رسد که گزارش این اقدامات دشوار باشد و ما باید همه ابزارهای قانونی را به کار بگیریم. دولتی دموکراتیک باید جسارت خود را در این زمینه نشان دهد.»
شهردار هامبورگ کناره‌گیری کند
رئیس اتحادیه پلیس آلمان نیز پیشنهاد «استعفای شهردار شهر هامبورگ» را داده و انتقاد شدیدی به تدابیر و اقدامات وی در مقابله با خشونت‌ها وارد کرده است. «آنگلا مرکل» و شهردار شهر هامبورگ که به نوشته رسانه‌های آلمانی هر دو بر میزبانی نشست جی 20 در هامبورگ اصرار داشتند، بر لزوم مقابله سرسختانه با «مجرمان و آشوبگران» تاکید کرده و خواستار پرداخت غرامت به آسیب‌دیدگان این ناآرامی‌ها شدند. «مرکل» و «شولتز» بعد از پایان نشست جی20 مشترکا نیروهای امداد و نجات را ملاقات کرده و از آن‌ها برای عملیات‌هایشان در طول برگزاری این نشست تشکر کردند.وزیر اقتصاد آلمان هم آشوب‌ها و ناآرامی‌های هامبورگ را «کیفیت جدیدی از خشونت» ارزیابی کرده و گفته: «اینکه انسان‌ها را به صورت هدفمند در معرض خطر قرار دهیم، سنگ پرتاب کنیم، اتومبیل‌ها را بسوزانیم و یا سوپرمارکت‌ها را غارت کنیم با هیچ دلیلی قابل توجیه نیست.»
فرانک والتر اشتاین مایر، رئیس‌جمهور آلمان قرار است به هامبورگ سفر کرده و از نزدیک در جریان تحولات این شهر قرار گیرد. به نوشته نشریه «فوکوس»، در هر حال نشست جی 20 در هامبورگ با همه آماده‌سازی‌ها و اقدامات امنیتی احتمالا بیش از 100 میلیون یورو هزینه به‌بار آورده است. بیش از 200 نیروی پلیس مجروح و مغازه‌های زیادی ویران شدند. سران بیست اقتصاد بزرگ جهان نیز «خشونت بی‌دلیل» حین برگزاری اجلاس را به شدت محکوم کردند. اختلاف نظر در دو عرصه ادامه پیدا کرد: اقتصاد و پاسداری از محیط زیست.
شکست در متن و حاشیه
در پایان نشست نیز سران کشورهای بزرگ صنعتی، اقتصادهای مهم آینده و اعضای اتحادیه اروپا توافقاتی را به تصویب رساندند که اهمیت آنها یکسان نیستند. برای نمونه همه اتفاق نظر داشتند که بازارهای مالی باید همچنان زیر کنترل باشند، منابع مالی تروریسم و راه‌های فرار مالیاتی باید مسدود شود. در عرصه محیط زیست اما، اختلاف نظر بیش از پیش مشهود بود؛ در این حوزه آمریکا در برابر ۱۹ کشور دیگر قرار گرفت، زیرا این کشور با بیرون رفتن از پیمان زیست‌بومی پاریس، به توافق‌های آن پشت پا زده است. دونالد ترامپ در هامبورگ نیز بار دیگر نشان داد که حاضر نیست در امر محیط زیست و به ویژه معضل گرمایش زمین نگرانی‌های جامعه بین‌المللی را درک کند. در اجلاس و در حاشیه آن نیز  گروهی از سازمان‌های بین‌المللی و جمعیت‌های جهانی شرکت داشتند که با فرایند اجلاس و مصوبات آن موافق نبودند. آنها انتقاد می‌کنند که بسیاری از شرکت‌کنندگان به جای احساس مسئولیت در قبال مشکلات مبرم کره زمین تنها به منافع نزدیک خود و محافل پیرامون خود توجه دارند. بخش قابل توجهی از معترضان نیز به همین دلیل به اعتراضات پیوسته بودند.