چهارشنبه ۰۳ بهمن ۱۳۹۷ - ۲۱:۴۷
کد خبر: ۱۵۲۲۸۴
تاریخ انتشار: ۲۴ دی ۱۳۹۷ - ۲۲:۱۲
مدیران متولی بودجه به نام کسری، در تخصیص بودجه دیکتاتوری به خرج می‌دهند.

روزنامه قدس دراین‌باره می‌نویسد:  به نظر نمی‌رسد هیچ یک از افراد اقتصادی دولت در احتمال مواجه شدن لایحه بودجه 1398 با کسری شکی داشته باشند، اما سوالی که ممکن است ذهن بسیاری از مردم و دستگاه‌های دولتی را به خود مشغول کند این است که چرا دولت خیلی رو راست این موضوع را با مردم مطرح نمی‌کند تا بدین وسیله بتواند انتظارات را کاهش دهد؟
برای پاسخ به این سوال، نکته مهمی که باید بدانیم این است که دولت در سال‌های پیش هم منابع بودجه را با بیش برآوردی پیش‌بینی می‌کرد و سازمان برنامه و بودجه در پاسخ به چرایی این موضوع می‌گفت: «بودجه پیش‌بینی است و قرار نیست که کاملا دقیق باشد». حال سوال دیگر این است که چرا این پیش‌بینی همیشه میل به بیش برآوردی دارد تا کم برآوردی؟ و سوال مهم دیگر این است که چرا پژوهشگران اقتصادی بیش از دولت نگران کسری بودجه هستند؟  و این چه موضوعی است که دولت را حداقل از 40 هزار میلیارد تومان کسری نمی‌ترساند؟ این موضوع از منظر سازمان برنامه و بودجه به عنوان تخصیص دهنده منابع دستگاه‌ها، منطقی دارد.
تخصیص‌دهندگان بودجه  این چنین با خود فکر می‌کند که اگر منابع 100 درصد وصول شود و به همه دستگاه‌ها 100 درصد بودجه پیش‌بینی شده اختصاص یابد، من سازمان برنامه و بودجه با یک حسابدار ساده که تفاوتی ندارم، بنابراین برای اینکه قدرت سیاسی خود را بالا ببرم باید کسری داشته باشم تا بتوانم برای تخصیص بیشتر دستگاه‌ها رقابت و چانه‌زنی ایجاد کنم و ساده‌لوحی است اگر تصور شود سازمان پخش‌کننده پول بین دستگاه‌ها در پی اعمال اهداف سیاسی دولت مستقر هم نباشد و در حالت کسری بودجه است که سازمان برنامه و بودجه توان ایجاد نظام تنبیه و پاداش پیدا می‌کند و دستگاه‌های در مسیر دولت را با تخصیص بیشتر مواجه می‌کند و دستگاه‌های ناهمسو را با بهانه کسری بودجه تنبیه می‌کند و ما نام این پدیده را می‌گذاریم «کسری بودجه یعنی دیکتاتوری تخصیص شاید هم دلبخواهی تخصیص».

 


نام:
ایمیل:
* نظر: